ชาละวันกำลังจะออกจากห้องฝ่ายการเงิน แต่เขาก็เปลี่ยนใจ หันกลับมาก่อน "ว่าแต่ตอนนี้เลิกงานแล้วไม่ใช่เหรอ ทำไมคุณถึงยังไม่กลับบ้าน"
"เอ่อ.. ฉันยังมีงานค้างอยู่นิดหน่อยค่ะ"
"ทำงานคนเดียวได้ด้วยเหรอ"
"ฉันกำลังจะกลับค่ะ" เพ็ญนีหยิบเอาโทรศัพท์ที่วางคว่ำหน้าอยู่แล้วก็หยิบกระเป๋าสะพายเดินออกจากห้องมาก่อนชาละวัน
เขามองจนกว่าผู้หญิงคนนั้นลงลิฟต์ไปแล้วค่อยเดินกลับมาในห้องฝ่ายการเงินอีกรอบ
"ออกมา"
เสน่หาค่อยๆ คลานเข่าออกมาจากใต้โต๊ะ
"ทำไมต้องทำอะไรเสี่ยงขนาดนี้ด้วย"
"เมื่อกี้ฉันได้ยินผู้หญิงคนนั้นคุยโทรศัพท์ค่ะ"
"คุยโทรศัพท์กับใคร"
"ฉันไม่รู้ว่าคุยกับใคร แต่บอกว่าพนักงานใหม่ฝ่ายการเงินไม่น่าไว้วางใจ"
"ถึงแบบนั้นก็เถอะ จำไว้ทีหลังอย่าเอาตัวเองเข้ามาเสี่ยงแบบนี้อีก"
"ผู้หญิงคนนั้นต้องมีส่วนรู้เห็นแน่เลยค่ะ ว่าแต่ทำไมคุณถึงรู้ว่าฉันอยู่ในนี้?"
"ออกไปก่อนค่อยคุยกัน"
ขณะที่ชาละวันและเสน่หาเดิ
