เสน่หาไม่รออะไรแล้ว เธอรีบเดินตามคุณหมอเข้าไปในห้อง ICU แต่ก่อนจะเข้าไปถึงชั้นในเธอก็ต้องสวมชุดป้องกันเชื้อโรคและสวมถุงมือเผื่อว่าเธอได้สัมผัสกับตัวของผู้ป่วย
"คุณชาละวันคะฉันเสน่หาเองนะ คุณตื่นได้แล้วฉันมารอรับคุณกลับคอนโดของเรา"
คุณหมอปล่อยให้เธอพูดคุยกับคนไข้เผื่อว่าจะปลุกให้เขาตื่นได้ แต่ทางทีมแพทย์ก็ไม่ได้อยู่ห่างเผื่อว่าชีพจรของคนไข้ผิดแปลกไปจะได้ช่วยทัน
"คุณเป็นพญาจระเข้นะจะมานอนเป็นผักเป็นปลาแบบนี้ไม่ได้ ฉันจำได้ว่าคุณไม่ชอบให้ใครเรียกแบบนี้แต่ฉันจะเรียก ถ้าคุณไม่พอใจ คุณก็ตื่นมาว่าให้ฉันสิพญาจระเข้ ได้ยินไหม" เสน่หาพูดทุกคำทั้งคำที่เขาชอบและไม่ชอบ แต่ชีพจรของเขาก็ยังคงนิ่ง จนทางทีมแพทย์คิดว่ามันคงไม่ได้ผลหรอก มันอาจจะเป็นจิตใต้สำนึกของผู้ป่วยถึงได้เพ้อชื่อนี้ออกมา
คุณหมอเลยบอกให้เธอออกไปก่อน เดี๋ยวทางนี้พวกเขาจะจัดการกันเอง
"ฉันขอคุยกับเขาต่ออีกหน่อยได้ไหมคะ"
"คุยมานานแล้
