บทที่ 134

1223 Words

ใช้เวลาอยู่หลายชั่วโมงมากกว่าจะกลับมาถึงเมืองหลวงที่วุ่นวาย พอรถหันหน้าเข้าในเมืองเธอก็รู้สึกคิดถึงสถานที่ที่เพิ่งจากมา ไม่รู้ว่าชาตินี้จะได้กลับไปที่นั่นอีกไหม "จะให้ไปส่งที่ไหนครับ" คนขับรถยังไม่รู้ว่าบ้านของพวกเธออยู่เขตไหน หลังจากที่รู้แล้วว่าต้องไปส่งที่ไหนคนขับรถก็พาไปตามที่พวกเธอบอก กว่าจะมาถึงบ้านก็ค่ำมืดมากแล้ว พอเห็นรถจอดอยู่หน้าบ้านวาสนาก็รีบออกมาดู "งามหน้า" วาสนาพูดพร้อมกับมองไปดูคนที่ขับรถ คิดว่าน้องหนีตามผู้ชายคนนี้ไป "จะหนีตามผู้ชายทั้งทีเลือกให้ดีกว่านี้หน่อยไม่ได้หรือไง" "วาสนา!" แม่ตำหนิที่ลูกสาวพูดไม่มีมารยาท "แม่ก็รักแต่มัน​ นี่ขนาดมันทำผิดนะ!" ถึงแม้ความรักของแม่จะให้เท่าๆ กัน แต่คนที่ไม่รู้จักพอก็คิดว่าตัวเองได้น้อย "เข้าบ้านเถอะลูก" ตำหนิลูกสาวคนโตแล้วแม่ก็หันมาพูดกับลูกสาวคนเล็ก ปรารถนาเดินตามหลังแม่เข้ามาในบ้าน บ้านของเธอหลังไม่ใหญ่ แต่โชคดีที่ยังมีบ้านเป็

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD