บทที่ 29

1254 Words

"มึงเอาซ่อนไว้ไหนอีกวะ" เพื่อนงงเลยรถยนต์ก็จอดอยู่นี่แต่ทำไมยังมีสัญญาณติดตามตัวเธออีก "มัวแต่ถามอยู่นั่นแหละรีบไปสิ!" ชาละวันวิ่งไปที่รถของตัวเอง ต้นข้าวตามไปขึ้นรถของชาละวันด้วย ส่วนเพื่อนอีกสองคนก็ขับรถอีกคัน ทางด้านคิมหันต์อยู่ขอคลิปกล้องวงจรปิดที่นี่ก่อน "เหมือนมันจะออกนอกเมืองเลย" "มึงแค่บอกกูว่ามันไปทางไหน" "กูว่ามึงขับเร็วเกินไปแล้วนะ" "มันตรงหรือเลี้ยว" ถึงแยกด้านหน้าชาละวันตะเบ็งเสียงถามเพื่อน "ตรงไป เฮ้ยมึงไม่หยุดไฟแดงก่อนเหรอวะ" ต้นข้าวเกาะที่จับตรงประตูไว้แน่น แต่โชคดีไม่เกิดอุบัติเหตุ ส่วนรถอีกคันที่ตามมาก็ฝ่าไฟแดงมาพร้อมกัน "มันเลี้ยวเข้าไปในซอยนี้จริงเหรอ" "สัญญาณที่มึงให้กูดูอยู่ในซอยนี้ ตอนนี้รถไม่เคลื่อนตัวแล้ว" ชาละวันรีบขับตรงเข้าไปตามสัญญาณ และก็เจอรถของพวกมันจริงๆ ลงจากรถได้ทั้งสี่ก็รีบตรงไปที่รถตู้ "ไม่มีคนอยู่" ชาละวันมองเข้าไปก็เห็นกระเป๋าเธอวางตกอยู่

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD