เที่ยงของวันนั้น..
"เสน่หาแกเอาจริงเหรอวะ" งามพร้อมกระชากตัวเพื่อนไว้ ก่อนที่จะเดินเข้าไปนั่งทานข้าวร่วมกับกลุ่มรุ่นพี่วิศวะ ถ้าเข้าไปนั่งโต๊ะเดียวกันกับพวกนั้นมีหวังได้เป็นคนดังในมหาวิทยาลัยแน่
"ตามมาเถอะน่า" เสน่หาเดินนำหน้าตรงเข้าไปที่โต๊ะของชาละวัน "สวัสดีค่ะพี่ๆ"
วันนี้ชาละวันเลือกนั่งโต๊ะยาวไม่จำกัดที่นั่งอยู่แล้ว พอเธอเดินเข้ามาเขาก็ขยับให้นั่งข้างๆ
"เดี๋ยวฉันไปซื้ออาหารก่อนนะ" งามพร้อมไม่กล้าเข้าไปนั่งด้วย แต่พองามพร้อมจะไปซื้ออาหารรุ่นพี่วิศวะที่ไปยกอาหารก็กลับมาพอดี
"ไปนั่งโต๊ะสิอาหารซื้อมาเผื่อแล้ว" คิมหันต์และวัฏจักรเป็นคนไปยกอาหาร เพราะพวกเขาโทรมาสั่งก่อนที่จะมาถึงโรงอาหารด้วยซ้ำ
และเป็นแบบที่คิดไว้ในโรงอาหารไม่มีใครเลยที่ไม่มองมาดูกลุ่มนี้ บางคนแอบถ่ายรูปส่งให้เพื่อนที่ไม่ได้มาทานข้าวที่โรงอาหารได้เห็นด้วย
"ขอบคุณมากนะคะรุ่นพี่" เสน่หากล่าวขอบคุณพี่ๆ ที่ไปยกอาหารมาให
