"หึ!! ไหนบอกไม่ให้กูสนใจไง ปากกับใจให้มันตรงกันบ้างเพื่อนเอ้ย"
ชาละวันขับรถออกมาจากคอนโดของต้นข้าว แล้วก็ไปตาม GPS ติดตามกุญแจรถของเสน่หา เห็นว่ารถของเธอยังคงเคลื่อนตัวอยู่เขาก็ชะลอความเร็วดูว่ารถจะไปหยุดอยู่จุดไหน
"เรามาโรงแรมทำไมคะ"
"ก็มาทานข้าวที่ห้องอาหารของโรงแรมนี้ไง"
"แม่คงไม่คิดจะขายฉันให้ใครใช่ไหม"
"ดูคำพูดคำจาของลูกคนนี้สิ ฉันจะขายแกได้ยังไงแกเป็นลูกของฉันนะ"
เธอไม่ไว้ใจแม่เลยสักนิด การแนะนำให้รู้จักกับผู้ชายรวยๆ มันไม่ต่างจากการเอาลูกมาเร่ขายหรอก
"สวัสดีครับคุณน้า" เดินเข้ามายังไม่ทันถึงห้องอาหารเลยก็มีผู้ชายคนหนึ่งมารอรับแล้ว
"อ้าวตาศรรามทำไมออกมายืนรอตรงนี้ล่ะลูก"
"ผมเห็นว่าคุณน้ายังไม่เข้ามาเลยออกมาดูครับ คนนี้ใช่ไหมครับคือน้องเสน่หา"
"ใช่แล้วล่ะจ้า ลูกสาวคนเดียวของน้าเอง ตอนนี้ยังเรียนอยู่ปี 2"
"เราเข้าไปคุยกันในห้องดีกว่าครับ"
"ตามพี่เขาไปสิลูก"
"ไหนแม่บอกจะให้
