บทที่ 13

1469 Words
ตอนที่งามพร้อมกำลังจะเดินไปนั่งกับกลุ่มเพื่อนผู้ชาย เสน่หาก็มองไปเห็นเพื่อนของชาละวันเดินผ่านไปแบบกระชั้นชิด ทีแรกเธอไม่รู้หรอกว่าเขาก็อยู่ในโรงอาหารด้วย แต่พอเพื่อนอีกสองคนของเขาเดินผ่านไปเธอถึงได้หันมองตาม และก็เห็นว่าเขากำลังมองมาเช่นกัน "เฮ้ยมึงทายสิว่ากูเจอใคร" คนที่เดินผ่านคือวัฏจักรและจักรวาลเพราะเป็นเวรของทั้งสองที่ต้องไปต่อแถวซื้ออาหาร "เขารู้กันแล้ว" "อ้าวเหรอ ว่าแต่เจ้าหล่อนกลับมาเรียนได้ยังไง" "จะกลับมาได้ยังไงล่ะถ้าไม่ใช่ฝีมือของคนแถวนี้" ต้นข้าวปรายตามองไปดูชาละวันที่นั่งจ้องมองฝ่ายหญิงอยู่ "มึงว่าหมดไปเท่าไรวะ" "ถ้าเป็นกูนะสวยขนาดนี้หมดตัวกูก็ยอม" "ทำไมเราต้องออกมาข้างนอกด้วย" ทีแรกกำลังจะเดินไปนั่งแล้วแต่ถูกเพื่อนลากออกมา "ก็โรงอาหารมันไม่มีที่ว่าง" "นั่งกับพวกนั้นก็ได้" "ถ้าเธอไม่อยากออกไปด้วยก็ไม่เป็นไรนะ" หลังทานข้าวเสร็จทั้งสองก็กลับเข้ามา ช่วงออกมาทานอาหารเที่ยงก่อนเข้าเรียนหนุ่มๆ สาวๆ ก็จะมานั่งเล่นแถวหน้าคณะเพื่อรอเวลาเข้าเรียนช่วงบ่ายกัน ใครเห็นเสน่หาเดินผ่านต่างก็มอง​ เพราะตอนที่พ่อเธอถูกตำรวจบุกชาร์จตัวเป็นข่าวดังเลย แต่ก็ไม่มีใครกล้าถามถึงเรื่องนี้ได้แค่มอง​ และเอาไปพูดนินทากันในกลุ่มเพื่อน แต่ทำไมเธอจะไม่รู้ว่าพวกเขาพูดถึงเรื่องอะไรกัน "พวกนี้สักแต่ว่ามีปาก เธออย่าไปสนใจเลยนะเสน่ห์" "เราขึ้นไปบนห้องกันดีกว่า" "สงสัยมีเสี่ยช่วยให้กลับมาเรียนได้อีกแน่เลย" "ว่าแต่เสี่ยคนนั้นเป็นใคร" "รวยขนาดนั้นต้องรุ่นพ่อโน่นแหละ" "พวกเธอพูดอะไรกัน" พวกที่กำลังนินทาลืมมองข้างหลังเลยว่าคนที่ตัวเองกำลังพูดถึงอยู่เดินตามหลังขึ้นมาด้วย "พวกเราแค่พูดถึงละครหลังข่าวเมื่อคืนนี้" "เรื่องอะไรฉันจะได้ไปดู" งามพร้อมรู้ว่าพวกนี้ต้องกำลังพูดถึงเสน่หาอยู่แน่ "เฮ้ยวาสรอฉันก่อนสิ" เพื่อนกลุ่มนั้นเห็นว่าอีกฝ่ายเอาเรื่องก็เลยรีบวิ่งขึ้นห้องไปก่อน ช่วงเลิกเรียนของวันแรกที่เธอกลับมา.. "กลับกับฉันไหมเดี๋ยวฉันไปส่ง" ตอนเก็บของงามพร้อมก็อาสาไปจะส่งเสน่หา "ไม่ต้องหรอกฉันเอารถมา" "?" ถึงแม้ว่าจะอยากถามแต่มันก็ไม่ใช่เรื่อง ถ้าเพื่อนอยากบอกเดี๋ยวก็บอกเอง ทั้งสองเดินตามกันออกมาลานจอดรถ ตอนที่เสน่หาปลดล็อกรถ Mini งามพร้อมที่เดินมาด้วยกันถึงกับขยายม่านตามอง รถคันที่เสน่หาขับมารุ่นนี้ไม่ต่ำกว่าห้าล้านบาท "ฉันกลับก่อนนะ" "ขับรถดีๆ ล่ะ" ส่วนรถของงามพร้อมยังใช้มือสองที่พ่อแอบซื้อให้อยู่เลย ไม่ใช่แค่งามพร้อมหรอกที่มองตามท้ายรถเสน่หา อีกหลายคนที่เดินมาเอารถที่ลานจอดก็มองตามเป็นตาเดียวกันเลย "เฮ้ยงามเพื่อนแกไปถูกหวยมาหรือไง" ตอนที่งามพร้อมกำลังจะเดินไปที่รถของตัวเองก็ถูกเพื่อนกลุ่มนั้นดึงไว้ "จะไปยุ่งเรื่องของเขาทำไม" "แกเป็นเพื่อนสนิทกันยังไง อีกฝ่ายไม่เล่าให้ฟังเลยเหรอ" "ฉันไม่ได้สอดรู้สอดเห็นเหมือนพวกแกนี่" "แต่ฉันเห็นสายตาแกมองตาม" นอกจากจะไม่ได้คำตอบแล้วงามพร้อมก็เดินไปที่รถแล้วสตาร์ทก่อนจะถอยออกมา จนกลุ่มเพื่อนที่ยืนอยู่ด้านหลังรีบแตกกระเจิง "แกคิดเหมือนฉันไหมวาสนา" "คิดสิอมรรัตน์" "ว่าแต่เสี่ยคนนั้นเป็นใครอยากจะรู้จังเลย" "เราตามไปดูกันไหม" "บ้าหรือไงป่านนี้ไปถึงไหนต่อไหนแล้วมั้ง" วาสนาและอมรรัตน์เป็นเพื่อนร่วมห้อง แต่ก่อนก็เคยเข้าหาเสน่หา เพราะเสน่หาเป็นลูกของคนรวยใครๆ ก็อยากเป็นเพื่อน แต่พอครอบครัวเสน่หาเกิดเรื่องไม่มีเพื่อนสักคนหันมาเหลียวแล มาถึงคอนโดเสน่หาก็ใจเต้นแรงขึ้นมา เธอต้องทำงานให้เขาคืนนี้เลยไหม อะไรก็ไม่ได้เตรียมมาด้วยเลย ..คิดได้แบบนั้นเสน่หาเลยเดินไปร้านขายยาที่มีอยู่ใกล้ๆ แถวนี้ พอได้สิ่งที่ต้องการแล้วเธอก็กลับมาที่คอนโดแล้วขึ้นไปชั้นบนห้องที่เธอเคยมาคุยกับเขา ก๊อกๆ ไม่นานประตูห้องก็เปิดออก "ฉันมาแล้วค่ะ" ชาละวันมองมือของเธอทีแรกจะมองว่าเธอเอาเสื้อผ้ามาด้วยไหม แต่ก็เห็นแค่ถุงร้านขายยาที่อยู่ในมือ "ยาอะไร" "ปะ เปล่าค่ะ" "ไม่สบายเหรอ" "คือ..เปล่าค่ะ" เห็นเธอตอบไม่ได้เขาเลยเอื้อมไปหยิบถุงยามาดู ที่ต้องดูเพราะถ้าเธอไม่สบายวันนี้จะได้ละเว้น "?" แต่พอเปิดออกก็เห็นว่าเธอเตรียมพร้อมเลย ทั้งยาคุมกำเนิดแบบฉุกเฉินแบบเป็นเดือนรวมไปถึงถุงยางอนามัย "คุณซื้อมาผิดไซส์นะ" "คะ?" ตอนนั้นเธอรีบหยิบก็เลยไม่ได้ดูว่าเขามีไซส์ติดอยู่ด้านหน้าด้วยเหรอ แล้วเธอจะไปรู้ได้ยังไงว่าเขาใส่ไซส์ไหน "เข้าไปอาบน้ำก่อนสิ" "ฉันไม่ได้เตรียมเสื้อผ้ามาด้วยค่ะ" "ไม่ต้องใส่" "?" ทำไมมันใจเต้นแรงขนาดนี้เนี่ย บ้าไปแล้วหรือไง ใครเขาจะเดินโป๊โดยไม่ต้องใส่เสื้อผ้าล่ะ "เดี๋ยวพรุ่งนี้พาออกไปหาซื้อเสื้อผ้า" เพราะพรุ่งนี้เป็นวันหยุด "ค่ะ" เธอพยายามทำใจดีสู้เสือเข้าไว้ แต่ไม่รู้ว่าจะทำได้สักกี่น้ำ หญิงสาววางกระเป๋าสะพายและถุงยาไว้โต๊ะมุมห้อง แล้วเดินไปหยิบเอาผ้าเช็ดตัวที่พับวางอยู่ชั้นหน้าห้องน้ำ เสน่หาใช้เวลาอาบน้ำอยู่นานพอควร เพราะเธอรู้ว่าต่อจากนี้ไปมันจะเกิดอะไรขึ้นเลยอยากทำความสะอาดร่างกายให้ดีหน่อย ออกมาก็เห็นว่าเขามีแค่ผ้าเช็ดตัวผืนเดียวที่ปกปิดท่อนล่างอยู่ หญิงสาวเดินมานั่งลงหน้าตู้กระจกแล้วก็หวีผมรอระหว่างที่เขาเข้าห้องน้ำ ไม่คิดว่าชาตินี้เธอจะต้องมาทำอะไรแบบนี้ แต่ถ้ามันช่วยพ่อให้พ้นจากคดีความได้เธอก็ยอม ขณะที่กำลังคิดอะไรอยู่ประตูห้องน้ำก็เปิดออกมา และเขาก็ใช้ผ้าเช็ดตัวผืนเดียวที่มีอยู่เช็ดผมออกมาด้วย ทีแรกเธอก็แอบมองอยู่หรอก พอเห็นว่าเหมือนเขาจะโป๊เลยหันกลับมาหวีผมใหม่อีกรอบ "มาที่เตียงสิ" เสน่หาวางหวีลงไว้ก่อนจะลุกขึ้น "เรื่องของพ่อไปถึงไหนแล้วคะ" เธออยากรู้ว่าเขาคิดจะจัดการเรื่องพ่อยังไง เขาได้ดำเนินการหรือยัง "คุยกับนักสืบเอกชนไว้แล้ว" "มีความคืบหน้าบ้างไหมคะ" "อย่าเพิ่งพูดเรื่องนั้นตอนนี้ได้ไหม" "เอ่อ..ค่ะ" เสน่หาค่อยๆ ก้าวเดินไปที่เตียงก่อนจะวางสะโพกลงนั่งบนเตียงนอน มือหนาของชายที่ยืนมองอยู่ค่อยๆ ยื่นไปขยับผ้าเช็ดตัวที่เธอเหน็บไว้หน้าอกออกจนเผยให้เห็นหน้าอกอวบอิ่มตั้งชัน ชาละวันกลืนน้ำลายลงคอแบบไม่รู้เนื้อรู้ตัว "วันนี้คุณสวมถุงยางอนามัยก่อนได้ไหมคะ" เธอถามเภสัชกรมาแล้วว่าคุมกำเนิดแบบไหนดีที่สุด และก็ได้รับคำแนะนำมาหลายอย่างเลย "ก็บอกแล้วไงว่าซื้อมาไม่ถูกขนาด" "ฉันซื้อขนาดใหญ่เกินไปเหรอคะ" ได้ยินคำถามของเธอเกือบหลุดขำออกมา ว่าจะทำมาดเข้มสักหน่อย "มันเล็กไปต่างหาก ทีหลังซื้อไซส์ 2XL มาได้เลย" ตอนที่พูดเขาจับมือของเธอมาวัดขนาดไซส์โดยที่เจ้าของมือไม่ทันตั้งตัว "?" จังหวะนี้หัวใจเต้นแรงมากเต้นจนคิดว่ามันจะหลุดออกมาจากหน้าอกไหม "ทำอะไรเป็นบ้าง ออรัลเซ็กเป็นไหม" "คะ?" "ฉันหมายถึงใช้ปากเป็นไหม" "ไม่เป็นค่ะ" "ไอติมก็ไม่เคยกินเหรอ" "มะ ไม่ชอบกินไอติมค่ะ" ขณะที่ถามมือของเขาก็ไม่อยู่นิ่ง เพราะมันจับมือเธอรูดชักความแข็งนั้นขึ้นๆ ลงๆ จนเธอไม่รู้จะทำตัวยังไงดีแล้ว
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD