บทที่ 209

1671 Words

ก๊อกๆ เสียงเคาะประตูครั้งแรกด้านในเงียบไม่มีสัญญาณตอบออกมา ก๊อกๆ "นี่อาเองนะ" "คุณอามีธุระอะไรครับ" คิมหันต์ไม่ได้อนุญาตให้เข้ามาเขาเพียงแต่พูดผ่านประตู "จะไม่เปิดให้อาเข้าไปข้างในหน่อยหรือ" "ผมยังไม่สะดวกครับ ถ้ามีอะไรเดี๋ยวผมไปคุยกับคุณอาที่ห้องทำงานได้ครับ" ระหว่างที่คิมหันต์พูดกับอานพดลอยู่ สายตาเขาก็มองดูเธอว่าเธอแต่งตัวเรียบร้อยหรือยัง "อาได้ยินว่าหนูหยกมาหาเรา​ อาอยากจะทักทายหนูหยกหน่อย" เห็นว่าเธอแต่งตัวเรียบร้อยแล้วและเขาก็ติดกระดุมเสื้อกลับคืนเรียบร้อยแล้วเช่นกันคิมหันต์เลยเปิดประตูห้อง "หนูต้นหยกอยู่ในนี้จริงๆ ด้วย" "สวัสดีค่ะคุณอา" "สวัสดีอาดีใจนะที่เรายังพูดกับอาอยู่" ได้ยินประโยคนี้ต้นหยกเลยมองไปดูหน้าคิมหันต์ "ที่จริงอาก็ไม่ได้ทำอะไรผิดมากมายหรอก" "คุณอาครับ" "ให้อาพูดเถอะลูก อาก็ดีใจที่จะได้เป็นทองแผ่นเดียวกับท่านอดีตรัฐมนตรีเลยเผลอปากพูดมากไป อาไม่รู้ว่ามันเป็นเ

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD