หลายวันต่อมา.. ทำยังไงก็ยังติดต่อเจษฎาไม่ได้ ต้นข้าวก็ติดงาน ปรารถนาจะไปบุกเองเขาก็ไม่ยอม
ธันวารู้เรื่องจากพ่อเลยอาสาจะช่วยปรารถนา
"กลัวว่าพี่ต้น.." ถ้าเขารู้ว่าเธอยังติดต่อกับธันวาอยู่ไม่รู้อะไรจะเกิดขึ้น
"ไม่มีอะไรหรอกน่ามันทำฟอร์มไปแบบนั้นเองแหละ"
"จะไม่มีได้ยังไงล่ะคะ" วันนั้นเธอเจอเข้าไปชุดใหญ่เลย ต้องยอมรับปากว่าจะไม่ติดต่อกับธันวาอีกเขาถึงเบาลงหน่อย
"ถ้าอยากให้พี่ช่วยก็ติดต่อไปแล้วกัน"
"ค่ะ" ใจจริงก็อยากให้ช่วยนั่นแหละ แต่เธอก็คิดถึงจิตใจของต้นข้าวเพราะวันนั้นธันวาพูดแรงไป เรื่องที่บอกว่าถ้าเธอคลอดแล้วเขาจะรับช่วงต่อเอง ปรารถนาเลยไม่อยากทำอะไรให้ต้นข้าวไม่สบายใจเดี๋ยวก็มีเรื่องกันอีก
เย็นของวันนั้นต้นข้าวกลับมาบ้านก็ไม่เห็นเธอเลยโทรไปหา
>>{"นาอยู่บ้านกับพี่วาสค่ะ"}
{"แล้วทำไมไม่รอไปพร้อมกัน"}
>>{"นาเห็นว่าพี่ทำงานมาเหนื่อยๆ"}
{"เดี๋ยวพี่จะไปรับ"}
>>{"ค
