บทที่ 184

1473 Words

ร้านที่ทั้งสองนัดกันอยู่ไม่ไกลบ้านของต้นหยกมากนัก ที่จริงคิมหันต์ก็บอกให้เธออีกสักครึ่งชั่วโมงค่อยออกมาจากบ้าน เพราะกว่าเขาจะขับรถฝ่ารถติดไปถึง แต่เธอจะอยู่บ้านรอให้ถึงครึ่งชั่วโมงได้ยังไงหัวใจมันไปถึงร้านอาหารร้านนั้นก่อนแล้ว หลังจากวางสายก็เกือบ 45 นาทีคิมหันต์ถึงได้มาถึงร้านอาหารที่นัดกัน "ออกมานานหรือยัง" เขาคิดว่าถ้ามาไม่เจอค่อยโทรบอกเธอว่าเขาถึงแล้ว แต่พอมาถึงก็เห็นเธอนั่งรออยู่ในร้านก่อน "ยังไม่นานค่ะ รถติดมากเลยหรือคะ" จะกล้าบอกเขาได้ยังไงว่าออกมาตั้งแต่วางสายโน่นแหละ "ใช่" ชายหนุ่มขยับเก้าอี้ตรงหน้าของเธอออกมานั่ง พอเขานั่งลงอาหารก็ทยอยถูกยกมาวางบนโต๊ะ เพราะต้นหยกบอกกับพนักงานไว้ว่าถ้ามีผู้ชายมานั่งลงถึงยกอาหารออกมา "ทานข้าวก่อนนะคะ" "พูดธุระมาเลยก็ได้" มือที่กำลังจะตักอาหารชะงักเล็กน้อยแต่เธอก็รีบปรับอารมณ์ "แต่หยกหิวมากเลยค่ะ" อยากจะใช้เวลากับเขาให้นานหน่อยเพราะถ้าพูดตอ

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD