บทที่ 192

1540 Words

"อะไรนะครับแม่?!" "ทำไมเราต้องตกใจขนาดนั้นด้วย" "แล้วทำไมต้องให้หมั้นกัน" "ผู้ใหญ่คิดดีแล้วเรื่องแก้ปัญหาที่จะเกิดขึ้นมาภายหลัง" "ผมไม่เห็นด้วยครับ" "เรื่องผู้หญิงแม่ก็ถามตาคิมหันต์แล้ว เขาไม่มีแฟน" "ใช่ครับมันไม่มีแฟน แต่มันมีผู้หญิงรอบกาย" "ทุกคนก็ต้องมีผู้หญิงรอบกาย จะอยู่คนเดียวบนโลกนี้ได้ยังไงล่ะลูก" "แม่ไม่รู้อะไร" "ตอนนี้ผู้ใหญ่ตกลงกันแล้ว" "ผมกลัวว่าน้องจะเสียใจ" "ค่อยๆ ให้น้องศึกษากันไป ถ้าไม่ใช่เดี๋ยวน้องก็คงถอยออกมา" "จะเสียรู้มันซะก่อนน่ะสิไม่ว่า" ประโยคนี้ต้นข้าวแค่พึมพำแล้วก็ออกจากบ้าน ระหว่างทางที่ขับรถออกมาเขาก็โทรหาคิมหันต์นัดเจอกันที่เดิม คิมหันต์รู้ว่าถ้าปฏิเสธเดี๋ยวมันก็ฟาดงวงฟาดงาอีกเลยมาตามนัด "พรุ่งนี้ต้องเข้าบริษัทกูอยู่นานไม่ได้นะ" "ใจเย็นสิ มายังไม่ได้ดื่มเลยจะรีบกลับไปไหน" "เมียมึงให้ออกจากบ้านเหรอ" "มึงไม่ต้องมาสนใจคนของกู กูควบคุมได้" ว่าแล้วต้

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD