ปรารถนามาถึงก็เห็นว่าอาจารย์เรียกเพื่อนผู้ชายที่อยู่ในคณะเดียวกันกับเธอให้มารับโทษ
"อาจารย์คะ มันไม่ใช่ความผิดของพวกเขา" ปรารถนารู้ว่าสิ่งที่เพื่อนๆ ทำลงไปเพื่อเธอ
"ไม่ได้เกี่ยวกับปรารถนาครับและก็ไม่ได้เกี่ยวกับเพื่อนคนอื่นเป็นฝีมือของผมคนเดียว" ลิขิตยอมรับโทษเพียงคนเดียว
"ไม่จริงครับ พวกมันช่วยกันจับผมล็อกตัวไว้ให้ไอ้นี่ต่อย" คนที่ถูกทำร้ายร่างกายชี้ไปที่ใบหน้าของทุกคน
"ขอร้องนะคะอาจารย์ เพื่อนของฉันไม่ผิด"
"จะไม่ผิดได้ยังไงครับอาจารย์ดูรอยตรงมุมปากผมสิ ดีนะที่ฟันไม่ร่วง"
"ก็รุ่นพี่เป็นคนหาเรื่องก่อนเองทำไม"
"ฉันไปหาเรื่องอะไร"
"ถ้าพี่ไม่มาก่อกวนมีหรือที่เพื่อนฉันจะเดือดขนาดนี้"
"ถ้าเธอไม่ให้ท่าฉันก่อนมีหรือฉันจะอยากได้ผู้หญิงแบบเธอ"
ปรารถนารู้ว่าเธอเสียเปรียบมากเพราะเพื่อนไปทำร้ายร่างกายเขา ทั้งๆ ที่เรื่องนั้นมันจบลงไปแล้ว แต่เธอจะช่วยเพื่อนได้ยังไง ขณะที่เธอกำลังหาทางช่วยเพื่อ
