"อุ้ย ขอโทษค่ะ" เห็นภาพตรงหน้าพนักงานที่เปิดประตูเข้ามาเกือบทำถาดในมือหล่น ที่ไม่ได้เคาะประตูก่อนเพราะคิมหันต์สั่งให้เอาขนมและเครื่องดื่มเข้ามาเลยคิดว่าข้างในก็กำลังรออยู่ แต่ภาพที่เห็นมันชวนให้ใจหวิวมากเลย
ต้นหยกที่ยังคงอยู่ในท่าเดิมรีบแกะมือของเขาออก แต่ทำไมเขาไม่รีบปล่อยเธอออกล่ะ ทำไมต้องรอให้เธอแกะมือเขาออกก่อนด้วย รู้สึกอบอุ่นยังไงไม่รู้
"เอาไปวางไว้" คิมหันต์สั่งพนักงานและตัวเองก็เดินไปที่โต๊ะทำงาน
เห็นเราเป็นเด็กหรือไงแทนที่จะบอกให้เอาผลไม้เข้ามา แต่นี่บอกให้เอาขนมเข้ามาให้ แต่พอมองดูขนมของบริษัทแล้วมันก็น่ากินอยู่นะ หลังจากที่พนักงานออกไปแล้วต้นหยกเลยหยิบขนมขึ้นมาชิมดู เพราะขนมประเภทนี้ถูกสั่งผลิตโดยเฉพาะ คงเป็นบริษัทที่สั่งผลิตให้ไว้รับแขก
เห็นเธอชอบทานเขาเลยบอกว่าแม่เป็นคนคิดค้นสูตรนี้เอง
"จริงหรือคะ? คุณป้าทำขนมเป็นด้วยหรือคะ"
สูตรเป็นของแม่เขาก็จริงแต่ถ้าจะให้ท่านนั่งทำ
