"พี่ต้น!"
"อืม"
"พี่ต้นตื่นได้แล้วค่ะสายแล้ว"
"ทำไมต้องตกใจขนาดนั้นด้วย" ชายหนุ่มตื่นขึ้นมาด้วยอาการงัวเงีย จะไม่ให้อ่อนเพลียได้ยังไง กว่าจะเสร็จกิจกรรมบนเตียงปาเข้าไปหลายยกเลย
"วันนี้ไปเรียนนะคะ แล้วนี่นาจะกลับไปเปลี่ยนเสื้อผ้าทันไหม"
"ก็ไม่ต้องเข้าเรียนวิชาแรก"
"พี่พูดง่ายจังเลยนะ จะลุกหรือไม่ลุก!"
"ทำไมต้องใช้เสียงแบบนี้ด้วย" มันเป็นเสียงที่เขาได้ยินเสน่หาใช้กับชาละวัน ต้นข้าวเลยไม่อยากให้เธอใช้น้ำเสียงแบบนี้ เพราะเขาเคยว่าให้ชาละวันไว้เยอะ
"ก็รีบไปอาบน้ำสิคะ"
"กำลังลุกอยู่นี่ไง"
"ถ้าจะเป็นแบบนี้ไม่ต้องแล้วนะ"
"ไม่ต้องอะไร"
"ไม่ต้องเอาไงคะ"
คิดว่าจะขู่เราได้อย่างนั้นหรือ คนแบบต้นข้าวไม่ให้ใครมาขู่ได้ง่ายๆ หรอกนะ
"ยังจะมองหน้าอยู่อีกถ้าพี่ไม่รีบไปอาบน้ำนาจะนั่งแท็กซี่กลับเองแล้วนะ"
"ครับ..รีบแล้วว" ได้แค่คิดเท่านั้นแหละ พอเธอบอกว่าจะไปนั่งแท็กซี่กลับเองเขาก็รีบเดินไปหยิบผ
