หมับ! สิ้นคำพูดเท่านั้นแหละร่างของธันวาก็ถูกกระชากคอเสื้อ
"หยุดนะคะพี่ต้น!" ปรารถนาตกใจรีบเข้ามาแย่งหมัดเขาไว้ก่อนที่มันจะปะทะใบหน้าของธันวา
"เธอเป็นห่วงมันเหรอ"
"ใช่ค่ะ" ทุกคนกำลังช่วยเธออยู่เธอจะเห็นแก่ตัวปล่อยให้คนพวกนี้ต้องมาเจ็บตัวเพราะเธอไม่ได้
"แม่จะไปไหนคะ" ยืนแอบมองอยู่ด้วยกันดีๆ แม่ก็กำลังจะออกไป
"หยกไม่เห็นหรือว่าข้างนอกกำลังจะต่อยกันอยู่แล้ว"
"แม่อย่าออกไปเด็ดขาด"
"ทำไม"
"ตอนนี้แหละฉากสำคัญของเรื่องเลย ถ้าแม่ออกไปทุกอย่างก็จะหยุดลงแค่นั้น"
มิลานเลยทำได้แค่ชะโงกมองดูเหตุการณ์อยู่ด้านในก่อน
"ฉันบอกว่าให้ปล่อยไง" นอกจากจะจับหมัดของเขาไว้แล้วปรารถนาก็เอื้อมมืออีกข้างไปแกะมือของต้นข้าวที่กำคอเสื้อธันวาอยู่
และต้นข้าวก็ยอมปล่อยแต่เขาไม่ได้ปล่อยปกติธรรมดา เขาปล่อยโดยการผลักธันวาจนอีกฝ่ายเกือบล้ม
"โอ๊ย" ปรารถนากำลังจะเข้าไปดูว่าธันวาเป็นอะไรไหม แต่ร่างของเธอถูกต้นข้าวกระชาก
