บทที่ 157

1407 Words

"หึ! หน้าไม่อายพาผู้ชายเข้ามานอนในบ้าน" เสียงนี้ทำให้ทั้งสองที่หลับใหลอยู่ตื่นขึ้นมา "แม่?" เมื่อสักครู่ไม่ใช่เสียงของแม่หรอกแต่เป็นเสียงของพี่สาว พอปรารถนาตื่นขึ้นมาก็มองเห็นแม่ยืนอยู่ด้วย ที่ปราณียืนอยู่ตรงนั้นเพราะวาสนาเข้าไปปลุกแม่ และเข้าไปแบบเงียบมากกลัวว่าคนที่นอนอยู่ด้านนอกจะรู้สึกตัวตื่นก่อน "แม่คะ" ต้นข้าวก็รีบลุกขึ้นมาเช่นกัน โชคดีที่ทั้งสองยังคงใส่เสื้อผ้ามิดชิดอยู่ "ถ้าตื่นแล้วก็ไปล้างหน้าล้างตา​ วันนี้ต้องไปเรียนไม่ใช่เหรอลูก" "แม่จะไม่พูดอะไรหน่อยหรือคะ น้องทำแบบนี้ขายหน้าขายตา" ที่วาสนาปลุกแม่ออกมาเห็นภาพนี้ เพราะอยากให้แม่โมโหจนไล่ตะเพิดผู้ชายออกจากบ้าน "วันนี้แม่อาจจะเข้าร้านแต่เช้าหน่อยเพราะมีอะไรต้องทำเยอะ" มันเป็นประโยคที่ปราณีหันมาพูดกับลูกสาวคนโตแทนคำที่จะต่อว่าให้ปรารถนากับแฟน ถ้าบอกว่าท่านเก็บวาสนามาเลี้ยงต้นข้าวจะไม่สงสัยเลยแม้แต่นิดเดียว เพราะนิสัยวาสนาไม่เ

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD