บทที่ 115

1964 Words

หลังจากที่ทำความสะอาดห้องเสร็จแล้วทางเจ้าของก็เข้ามาตรวจจนอนุญาตให้เธอกลับไปได้ ตอนที่ปรารถนาเดินออกมาพนักงานก็หันไปซุบซิบพูดคุยกัน ถึงแม้จะไม่ได้ยินแต่ก็รู้ว่าพวกเขาคงพูดถึงเรื่องที่เธอมาเข้าโรงแรมกับผู้ชายแล้วถูกผู้ชายทอดทิ้ง โชคดีที่เธอไม่ใช่คนดังอะไรไม่นานคนพวกนี้ก็คงลืมเรื่องของเธอไปเอง แต่เธอนี่สิคงจำฝังใจไปจนตลอดชีวิตเลยแหละ ปรารถนาเดินออกมาเรียกแท็กซี่ ไม่ต้องพูดถึงค่าเทอมหรอกค่าแท็กซี่จะพอจ่ายหรือเปล่ายังไม่รู้เลย แล้วต่อจากนี้ไปเธอจะใช้ชีวิตยังไง แม่ส่งเงินให้เดือนละครั้ง ถ้าจะขอแม่เพิ่มก็สงสารท่านที่ทำงานหนัก แต่ถ้าไม่เรียนต่อแม่คงผิดหวังในตัวลูกสาวคนนี้มาก มือเรียวยื่นไปกำลังจะกวักเรียกแท็กซี่คันที่มีไฟโชว์ว่าว่าง แต่ก็ต้องรีบชักมือกลับมา เธอเก็บเงินไว้ให้ค่าแท็กซี่ตอนดึกคืนนี้ดีกว่าเพราะต้องไปร่วมงานแต่งที่โรงแรมอีก ปรารถนาเลยเปลี่ยนไปขึ้นรถเมล์ที่ค่าโดยสารไม่ค่อยแพงมาก

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD