เหอเหม่ยฉีดื่มน้ำขิงร้อนในมือจนหมดแก้ว ทว่าจนถึงตอนนี้สีหน้าของทุกคนกลับไม่ได้คลายความกังวลลงแต่อย่างใด “เรื่องนี้มีปัญหาเหรอคะ?”
หากมองตามความเป็นจริงนี่เป็นเพียงแค่ ‘อุบัติเหตุ’ ไม่ใช่เหรอ อีกอย่างเธอเองก็ยังไม่สิ้นชีพ ไม่เห็นว่าทุกคนต้องทำหน้ากังวลกับเรื่องที่เกิดขึ้นขนาดนั้น
เจียงหนิงฮวาพยักหน้าอย่างยอมรับในคำพูดนั้น แม้จะค่อนข้างเชื่อใจในตัวหลาน ๆ ของตนเอง แต่ความจริงข้อนี้อย่างไรก็หลีกหนีไม่พ้นอยู่ดี
“ใช่ ชายหญิงไม่ควรใกล้ชิดกัน…หลานลืมไปแล้วอย่างนั้นเหรอ?”หญิงชราไม่ได้กล่าวโทษที่หลานสาวไม่รู้เรื่องเหล่านี้ เพราะผู้เป็นแม่ตายจากไปนาน หากเหม่ยฉีจะกล่าวว่าไม่รู้เธอก็ไม่ได้คิดว่าหลานสาวผิดแต่อย่างใด
ทว่าทันทีที่หญิงชรากล่าวจบ กลับเป็นเหอหลิวหยางที่โพล่งขึ้นมาอย่างไม่ยินยอม “แต่มันเป็นเพียงการช่วยชีวิตนะครับย่า แล้วผมก็อยู่ตรงนั้น”
เดิมที่เขาเป็นชายหนุ่มที่ไม่ค่อยสนใจขนบธรรมเนียมเก่
