เหอเหม่ยฉีอุ้มท้องลูกแฝดจนถึงอายุครรภ์แปดเดือนเศษก็คลอดออกมาด้วยวิธีการธรรมชาติ ซึ่งก็นับว่าทรมานพอสมควรสำหรับหญิงสาวที่รู้จักเทคโนโลยี ‘การบล็อคหลังและผ่าคลอด’ ของวงการแพทย์ในอนาคต
หลังจากเบ่งเจ้าแฝดที่ไม่แน่ว่าเป็นชายหรือหญิงออกมาอย่างปลอดภัยแล้ว ร่างกายก็คล้ายกับถูกสูบพลังชีวิตไปจนหมดสิ้น เธอใช้เวลาพักฟื้นร่างกายอยู่เกือบสองวันจึงจะฟื้นขึ้นมาพบหน้าลูกน้อยและสามี
เปลือกตาบางกระพริบถี่เพื่อปรับแสง พลางสอดส่ายสายตาไปรอบกาย เธอไม่ได้ฝันไปอย่างแน่นอนเพราะยังรู้สึกเจ็บบริเวณนั้นอยู่เล็กน้อย ทว่าเมื่อได้พบกับเด็กทารกในห่อผ้าที่สามีและยายอุ้มเดินเข้ามาหา หยาดน้ำตาสายเล็กพลันไหลออกมาจากหางตาโดยที่เธอเองก็ยังไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ
“ละ-ลูก…” หญิงสาวกล่าวออกมาเสียงสั่นเครือ
เด็กทารกตรงหน้าแม้ผิวจะยังคงแดงและยับย่นอยู่บ้าง แต่ก็เดาได้ไม่ยากว่านี่เป็นเจ้าก้อนแป้งที่เธอเบ่งออกมาด้วยเรี่ยวแรงทั้งหมดที่มี
