ฉันเอามือดันแผงอกแกร่งเพื่อผลักตัวเองออกห่างจากคุณเฟย แต่มันช่างยากเย็นเพราะเขามีแรงเยอะกว่า
“ไม่ชอบให้ฉันแสดงความเป็นเจ้าของ?”
“พูดแบบนั้นเรียกว่าแสดงความเป็นเจ้าของตรงไหนคะ”
“แล้วฉันต้องพูดยังไง?”
“ทำไมต้องถามหนูด้วย”
“ฉันกำลังทำให้เธอพอใจ… ไม่ชอบแบบนี้?”
“… ขยับออกไปสิคะ แล้วก็ห้ามพูดอะไรทั้งนั้น เดี๋ยวหนูจะอารมณ์ดีขึ้นเอง”
“ไม่ชอบอยู่ใกล้ ๆ คนที่เธอชอบหรือไง หืม?” คุณเฟยขยับใบหน้ามาพูดใกล้ ๆ เมื่อกี้ยังเสียงแข็งใส่กันอยู่เลยแท้ ๆ ตอนนี้กลับพูดราวกับกำลังยั่วฉันอยู่
“ไม่ค่ะ ปะ... ปล่อยนะคะ”
“ไหน ๆ ฉันก็ทำให้เลิกประชุมก่อนเวลาแล้ว… คนที่เป็นต้นเหตุอย่างเธอควรแสดงความรับผิดชอบนะรู้ไหม”
“ให้หนูรับผิดชอบด้วยการนอนแก้ผ้าอยู่ใต้ร่างของคุณน่ะเหรอคะ”
“เป็นคนเสนอเองแท้ ๆ รู้ไหมว่าไม่ควรทำหน้าไม่พอใจเวลาที่ฉันต้องการขนาดนั้นนะ… เธอควรยินดีและรีบอ้าขาให้ฉันเหมือนครั้งแรก”
“…” จะตอกย
