คุณเฟยมองด้วยสายตาเจ้าเล่ห์พร้อมกับยิ้มมุมปาก ก่อนจะพูด “ฉันไม่ได้บอกว่าจะไม่ทำอะไร”
“สะ... สายตัดไปแล้วค่ะ” ค่อยโล่งอก ฉันรีบปิดปุ่มปิดเครื่องแต่ได้โทรศัพท์ราคาแพงนี่นะกว่าจะปิดเครื่องได้ต้องกดค้างแถมยังให้รูดบนหน้าจออีกครั้งพิธีเยอะจริง ๆ
หมับ!! กำลังจะรูดจอปิดเครื่องอยู่แล้วเชียวแต่คุณเฟยดันแย่งโทรศัพท์ไปซะก่อน แค่นั้นฉันก็รู้ถึงชะตาชีวิตของตัวเองแล้วว่าตอนนี้ดวงตกขนาดไหน
“ทำไมต้องปิดเครื่อง?”
“หนู อ๊ะ~” เรียวขาทั้งสองข้างมันหนีบเข้าหากันอัตโนมัติเมื่อคุณเฟยสอดนิ้วกระแทกเข้ามาแล้วขยับเข้าออกรัว ๆ จนฉันไม่สามารถให้คำตอบได้ “อื้อ~ อ๊า~”
“ตอบคำถามของฉัน”
“อ๊า~ ยะ... หยุดทำก่อนสิคะ” ฉันรีบรั้งแขนแกร่งไว้แต่ไม่เป็นผล แรงกระแทกจากนิ้วยังคงถี่ขึ้นเรื่อย ๆ “ทะ... ทำแบบนี้ อ๊า~ หนูจะตอบได้ยังไง อ๊ะ~”
“ฉันให้เธอพูดอีกครั้งว่าใครโทรมา”
“อ๊ะ~ อ๊า~”
ถ้าอยากให้ตอบก็น่าจะหยุดทำก่อน นี่อะ
