หลังจากรับประทานมื้อเที่ยงเรียบร้อย ชาลีปล่อยลูกให้เล่นอยู่หน้าทีวีตามเดิม ส่วนตนเองก็นำผ้าออกจากตู้อบไปรีดเก็บเข้าตู้เสื้อผ้าเตรียมพร้อมให้เจ้าของห้องใช้สวมใส่ทำงานในวันจันทร์ แม้จะรู้อยู่เต็มอกว่ากำลังถูกเขากลั่นแกล้งให้ทำงานหนัก แต่คนตัวเล็กก็เลือกที่จะเงียบและก้มหน้าทำงานต่อไป เพราะหากมีปากเสียงกันขึ้นมา ชาลีไม่แน่ใจว่าเขาจะทำอะไรเธอกับลูกอีก
ใช้เวลาจนเกือบเย็นงานทุกอย่างก็เรียบร้อย แต่เมื่อเดินมาหาลูกหวังจะใช้ข้ออ้างว่าไม่มีเสื้อผ้าสำหรับค้างที่นี่และรีบพาตัวกลับบ้าน กลายเป็นว่าลูกชายตัวน้อยได้ย้ายจากการนั่งเล่นหน้าโทรทัศน์ไปเล่นน้ำในสระด้านนอกพร้อมกับเจ้าบ้านหน้าระรื่น
“หม่ามี้~!” ลูกโบกมือหย็อยๆ มาจากกลางสระ มืออีกข้างเกาะห่วงยางเด็กเอาไว้ไม่ต้องกลัวว่าจะจม “คุณลุงชวนว่ายน้ำ”
คุณลุงที่ว่าไม่พูดอะไรสักประโยค ใบหน้าหล่อร้ายยักยิ้มให้เธออย่างกวนประสาท ก่อนจะว่ายเข้ามาเท้าแขนกับขอบสร
