ตอนที่ 24
แค่เคย
"วันนี้อยากกินอะไรเป็นพิเศษไหมคะ"
เสียงใส ๆ ของชมพูแพรเอ่ยร้องถามกับคนที่เอาแต่นั่งกอดอกดูรายการทีวีอยู่ ตั้งแต่ที่รู้ว่าตัวเองหน้าแตกไปก่อนหน้านี้ อคินน์ก็หันมาก่อสงครามประสาทแทน เขาประท้วงด้วยการทำตัวเป็นใบ้
แต่ถึงอย่างนั้นชมพูแพรก็ไม่ได้ว่าอะไร เธอรู้ว่าคนตัวโตกำลังงอน ที่ทำได้จึงมีเพียงแค่เตรียมของโปรดเอาไว้ให้อีกฝ่ายไปเงียบ ๆ
จนกระทั่งถึงเวลาง้อของจริง
"คุณคินน์คะ ทานข้าวกันค่ะ" การเรียกครั้งที่หนึ่งได้รับการตอบสนองมาเป็นการนิ่งเฉย เหมือนว่าไม่ได้ยินหรือหูหนวกขึ้นมากะทันหัน จนครั้งที่สองต้องตามมา
"คุณคินน์ ทานข้าวค่ะ" ยังคงนิ่งเฉยเหมือนเดิมจนชมพูแพรเริ่มถอนหายใจออกมากับท่าทีของเด็กโข่ง เสียงเรียกครั้งที่สามดังขึ้นตามมาเช่นเคย แต่ที่ระดับน้ำเสียงมันเริ่มไม่ได้อ่อนหวานแล้วนี่สิ
"คุณอคินน์คะ ทานข้าวค่ะ"
คนฟังที่ได้ยินตั้งแต่ครั้งแรกแล้วนั้น เริ่มหน้าเปลี่ยนส
