เหล่าน้องชายตัวแสบเห็นความเคลื่อนไหวภายในเงียบไปแล้ว คาดว่าพี่จื่อเถาของพวกเขาคงจะโดนพี่ชายเผิงกินกลางตลอดตัวไปแล้ว ก็ไม่อยู่ขัดขวางกลับไปดื่มเหล้าต่อ
“ป่ะพวกเราดื่มให้เต็มที่ไม่เมาไม่เลิก” ลู่หลงบอกทุกคน ที่เข้ามากวนห้องหอหยอกล้อบ่าวสาวด้วยกัน
“ไหนเจ้าบอกจะมาขัดขวางความสุขของเขาเล่า เหตุใดล้มเลิกเสียแล้ว” องค์รัชทายาทที่ขัดใจที่สุด เพราะอยากก่อกวนให้มากกว่านี้หน่อย
“พี่ชายองค์รัชทายาท ปล่อยให้เขาสองคนทำหลานตัวน้อยมาให้วิ่งเล่นกับพวกเราเถอะ ข้าอยากอุ้มหลาน”
ที่ลู่หลงว่ามาก็ถูก ไม่สู้พวกเราเอาเวลาทั้งหมดไปดื่มให้เต็มที่ เพราะอีกสองสามวันก็ต้องแยกย้ายกันไปทำงานแล้ว สองแฝดแซ่ลู่ไปคุมงานการก่อสร้างเหลาจื่อเถาที่อานฮุย พี่จางฉวนกับเสิ่นหนิวต้องไปดูแลร้านในเมืองหลวง ส่วนหมี่หวงกับเทียนหลันอยู่เจียงซูดูแลสาขาใหญ่ ทั้งหมดล้วนมีงานทำ และให้จื่อเถาพักผ่อนเตรียมเลี้ยงลูกชายลูกสาวดีกว่า
เผิง
