จื่อเถารีบวิ่งมายังห้องโถง เมื่อเห็นอาการตัวซีดปากสั่น มือของเขามีสีม่วงบวมช้ำ ปลายนิ้วนางมีเลือดหยดอยู่
“เขาเป็นอะไร” จื่อเถาถามอย่างร้อนใจ ไม่คิดว่าห่างกันเพียงชั่วครู่เขาถึงขนาดเจ็บป่วยเพียงนี้แล้ว
ไป๋อวิ๋นที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เดินมากดจุดสกัดพิษเอาไว้ตรงหน้าอกทำให้เขาร้องออกมาอย่างเจ็บปวด
“เฮือก!!...พี่จื่อเถา” อี้หานครวญครางออกมา ทำเอาจื่อเถาร้อนใจและฉู่เพ่ยจวินที่มองดูอยู่เองก็ร้อนใจเช่นกัน เพิ่งได้นั่งกินข้าวพร้อมหน้ากับลูก ๆ ดันมาเกิดเหตุการณ์อะไรน่าหวาดกลัวเช่นนี้อีก
“พิษเจ็ดก้าวมรณะ” เสียงเครียดของไป๋อวิ๋นเปล่งออกมา ทำเอาทุกคนหันหน้ามองกันด้วยความอึ้ง เพราะแต่ละคนคงไม่รู้จักพิษชนิดนี้
แต่จื่อเถาเคยได้ยินเพราะเคยดูซีรีส์จีนกำลังภายใน จากโลกที่จากมา ใครจะคิดว่าย้อนอดีตมาก็ยังเจอของพวกนี้อีกงั้นเหรอ
‘มารดามันเถอะ!’
“เจ็ดก้าวมรณะคืออะไร” เสียงของผู้เป็นใหญ่ในแผ่นดินกล่าวขึ้น
