“เสด็จพ่อ!” ฉู่เพ่ยเจวียนไม่คิดว่าจะได้พบกับเสด็จพ่อก่อนที่เขาจะไปหา และคาดว่าคงได้ยินเรื่องที่เขาพูดไปจนหมดแล้ว ใบหน้าเขาไม่กล้าสบตาผู้เป็นบิดาด้วยละอายที่มีมารดาร้ายกาจ
“เป็นนางจริง ๆ ใช่หรือไม่” ครั้งได้ยินเรื่องที่มีคนร้ายก่อเหตุที่บ้านตระกูลเผิง เป้าหมายคือองค์รัชทายาทเขาก็สืบเสาะถึงว่าหากองค์รัชทายาทเสียชีวิตผู้ใดถึงได้ประโยชน์ แต่เขาไม่เชื่อว่าบุตรชายคนรองจะเป็นคนทำ เพราะที่ผ่านมาเขาชัดเจนเรื่องตำแหน่งนี้มาตลอด และไม่ได้แสดงถึงความอยากได้นอกจากมารดาของเขา
“พ่ะย่ะค่ะ”
เมื่อได้รับคำยืนยันจากบุตรชายหัวใจของเขารู้สึกเจ็บปวด การที่มีภรรยามากล้วนไม่ใช่เรื่องดี แต่โบราณมาก็มีสนมมากมายล้นวังจนทำให้ตัวเขาเองก็เบื่อหน่าย
เพื่อหลีกเลี่ยงความสูญเสียเขาคัดเลือกฮองเฮาอย่างยุติธรรม แต่ไม่คิดว่ากุ้ยเฟยยังไม่ยอมหยุด ขนาดสั่งขังในตำหนักยังส่งคนไปทำร้ายบุตรชายของเขาได้
‘ภรรยาข้าเป็นสตรีร้ายก
