จื่อเถากลับถึงบ้านพบว่า วันนี้ชาวบ้านหมู่บ้านตระกูลจางดูใบหน้าแช่มชื่นกันมากผิดปกติ บางคนหิ้วเนื้อหมูเนื้อไก่พูดคุยกันอย่างเบิกบานชวนให้นางยิ้มตาม ไม่บ่อยครั้งนักที่เหล่าชาวบ้านจะได้มีสีหน้าแต้มไปด้วยความสุขเช่นนี้ หากให้คาดเดาคงจะขายไม้จากการไปตัดไม้บนเขากระมัง แต่ดีที่ชาวบ้านไม่ได้ตัดกันมากเกินไปยังถือฟังคำเตือนของผู้ใหญ่บ้านอยู่บ้าง และพรุ่งนี้แล้วที่ไม้จากทั่วสารทิศจะหลั่งไหลเข้าสู่เจียงซู เพราะมีคนกักตุนไม้จนขาดแคลน ทำให้ตลาดรับซื้อผันผวน เป็นผลให้เหล่าพ่อค้าที่มาค้าขายที่แห่งนี้ไปส่งข่าว
ส่วนเจ้าตัวการใหญ่นั้นคงยังไม่สะสกสะท้านคิดแค่ว่าจะต้องการเอาชนะนางอย่างไรเสียมากกว่า นางอยากจะขำนัก ดูทีรึหากเจ้าล่มจมข้าจะขำให้ฟันร่วง
“อ้าวแม่หนูจื่อเถามาก็ดีแล้ว เพราะเจ้าเตือนพวกเราจึงได้ขายไม้ราคาดี วันนี้ไม้ของพวกเราทำตำลึงเข้ากระเป๋าได้มาก คงผ่านหน้าหนาวได้ไม่อยากแล้ว” ชาวบ้านผู้หนึ่งเชื่
