ข้าวเย็นวันนี้ไม่มีอะไรดีไปกว่าข้าวต้มอุ่น ๆ ใส่กระดูกหมู ทุกคนกินกันอย่างเอร็ดอร่อยแล้วก็รีบเข้าไปนั่งกองรวมกันที่เตาผิง
หวิ้วว... หวิ้ว!!
เสียงลมโหมพัดจากภูเขาเข้าสู่หมู่บ้านพร้อมกับหิมะที่ตกอย่างหนักทำเอาคนในหมู่บ้านตระกูลจางหวาดกลัว กระทั่งบ้านจื่อเถาเองก็เครียดเช่นกัน
“พายุหิมะรุนแรงกว่าปีก่อนเสียอีก ไม่รู้ว่าบ้านเรือนชาวบ้านจะแข็งแรงดีหรือไม่นะ” ชิงชิงรู้ว่าชาวบ้านไม่ได้มั่งมีทุกคน บ้านเรือนก็สร้างตามมีตามเกิดจึงไม่ได้แข็งแรงเหมือนบ้านนางนัก
“พรุ่งนี้เช้าถ้าพายุสงบเดี๋ยวจะให้ท่านลุงลู่กับพี่อาเต๋อ
ลองไปถามชาวบ้านดูเจ้าค่ะ ถ้าบ้านหลังไหนถล่มลงมาก็อาจจะต้องช่วยซ่อมสักหน่อย”
“เช่นนั้นก็ดีแล้วลูก บ้านเราไม่ได้ลำบากช่วยกันได้ก็ช่วยกัน” ชิงชิงเห็นถึงความมีน้ำใจของลูกสาว จนตัวเองซึมซับเข้าไปด้วย เมื่อเกิดเหตุการณ์ไม่ดีก็จะไม่ได้คิดถึงแค่ตัวเองรอด ทั้งฝังใจเรื่องเหลาจื่อเถาที่กำลั
