เวลาเกือบห้าทุ่มจินนี่ลืมตาขึ้นมาด้วยความหิวเพราะตอนเย็นหญิงสาวกินแค่ขนมรองเท้าเมื่อกำลังจะก้าวขาลงจากที่นอนเคลย์ตันเปิดประตูห้องน้ำออกมาพอดี
“เอ่อ คือ...”
จินนี่ไม่รู้จะพูดอะไรกับชายหนุ่มหัวใจดวงน้อยเต้นไม่เป็นจังหวะขึ้นมาเพราะเขาเล่นจ้องเธอตาไม่กะพริบ
“หิวเหรอ พี่สั่งอาหารขึ้นมาไว้ให้”
“ขอบคุณค่ะ” จินนี่จึงรีบลงจากเตียงมานั่งที่ระเบียงที่รอไม่ถึงห้านาทีก็มีพนักงานเอาอาหารขึ้นมาส่ง
“กินช้าๆก็ได้”
หญิงสาวตักข้าวคำใหญ่ใส่ปากคำโตและใบหน้าจดจ่ออยู่แต่กับอาหารตรงหน้าโดยไม่ฟังเสียงพูดของชายหนุ่ม
“โอ๊ะ!”
จินนี่เงยหน้าขึ้นมาแล้วเคลย์ตันยื่นผ้ามาเช็ดปากที่เลาะด้วยอาหาร เคลย์ตันจึงยิ้มให้หญิงสาวตอนนี้เขากำลังมีความสุขอย่างมากขออย่าให้มีอะไรมาพรากสิ่งนี้ไปจากเขาเลย
“ป้อนพี่บ้างสิ”
“...”
“พี่สั่งมาตั้งเยอะเมื่อตอนเย็นพี่ก็ใช้แรงไปเยอะ”
ชายหนุ่มจึงยิ้มออกมาเมื่อจินนี่ตักอาหารแล้วยื่นมาจ่อป
