จินนี่ค่อยๆลืมตาขึ้นมาด้วยความหนักอึ้งเมื่อมองไปรอบๆเห็นห้องนอนที่ไม่คุ้นตาจึงดีดตัวลุกขึ้นแล้วไปเปิดหน้าต่างดูเห็นท้องทะเลอันกว้างใหญ่สักพักจึงมีคนเปิดประตูเข้ามา
“คุณ!”
“มานั่งก่อนสิผมไม่ทำอะไรคุณหรอก”
จินนี่เมื่อเห็นว่าชายหนุ่มไม่มีท่าทีอะไรจึงเดินมานั่งที่เก้าอี้แล้วใช้มือลูบท้องของตัวเอง เพราะสิ่งที่ห่วงที่สุดก็คือลูกในท้อง
“ลูกคุณไม่เป็นอะไรหรอก”
“คุณรู้?”
เพราะเขาเห็นถุงยาในกระเป๋าสะพายของหญิงสาวเขาจึงทราบได้ทันทีว่าหญิงสาวกำลังตั้งครรภ์ ป่านนี้หวังชานเยคงคลั่งที่รู้ว่าจินนี่ถูกจับตัวมา
“คุณร่วมมือกับพี่สาวฉัน”
“ถ้าผมร่วมมือจริงคุณคงไม่มีโอกาสได้ตื่นขึ้นมา และหากผมไม่ทำคุณก็จะตกอยู่ในอันตราย”
“คุณคืออดีตคนรักของเจียลี่?”
จินนี่อยากจะขอบคุณลี่หยางอย่างน้อยเขาก็ยังมีเมตตากับเธอ หากคนที่จับตัวเธอมาไม่ใช่ชายหนุ่มป่านนี้เธอคงไม่มีโอกาสได้นั่งอยู่ตรงนี้
“เรื่องมันผ่านมาแล้ว คุณ
