เชิดมองร่างพลอยที่นอนหอบกระเส่าอยู่บนฟูกด้วยสายตาของผู้ชนะที่ถือไพ่เหนือกว่า มันเอื้อมมือหยาบกร้านไปกระชากแขนเรียวเล็กฉุดให้พลอยพลิกกายคว่ำลง แผ่นหลังเนียนละเอียดสะท้อนแสงไฟสลัวเปียกชุ่มไปด้วยหยาดเหงื่อ พลอยในตอนนี้ว่าง่ายราวกับตุ๊กตายางที่ไร้กระดูก เธอชันเข่าขึ้นพร้อมกับแอ่นสะโพกกลมกลึงขึ้นจนโดดเด่น ใบหน้าสวยซบลงกับฟูกเก่าที่ส่งกลิ่นอับชื้น ตัดกับผิวขาวนวลของเธอที่บัดนี้ขึ้นสีแดงระเรื่อด้วยเลือดฝาดแห่งกามารมณ์
“ดูนี่ไอ้นนท์... กูจะทำให้มึงรู้ว่าทำไมเมียมึงถึงได้หลงค*ยกูนัก ค*ยจริงๆ มันต้องแบบนี้!” เชิดคำรามเสียงต่ำอย่างลำพอง
มันใช้มือหยาบกระด้างแหกแก้มก้นงอนงามออกจากกันจนเผยให้เห็นร่องสวาทที่บวมเปล่งจากการตรากตรำศึก แคม**สีหวานอ้าเผยอราวกับปากที่หิวกระหายน้ำสวาท น้ำรักสีขาวขุ่นที่ผสมปนเปกันระหว่างของเชิดและลุงชูที่ยังคั่งค้างอยู่ภายในเริ่มไหลเอ่อทะลักออกมาจากรู**ที่ปิดไม่มิด มันย้อยลงไป
