จากนั้นทั้งสามคนก็นั่งกินนั่งดื่มด้วยกันและมีการคุยโม้โอ้อวดกันตลอด ระหว่างนทีกับกำนันเสือ โดยมีต้นกล้าเป็นคนนั่งฟัง
"ฮ่า ๆ ไอ้หน้าวอก ทำมายยย หน้าแดงจังวะ เมาอะดิ ไหนว่า คอแข็งไง แบบนี้เขาเรียกว่าอ่อน!!" กำนันเสือมองหน้านทีแล้วหัวเราะออกมาเสียงดัง
"ใคร ใครบอกเมา ไม่เมาสักหน่อย มา ชนนน" นทีที่ตอนนี้ก็เริ่มเมาแล้วเหมือนกัน แต่ไม่มีคนเมาคนไหนยอมรับว่าตัวเองเมาหรอก
"ฮ่า ๆ เมาแล้วยังเสือกเถียง เมาแล้วก็ไปนอนโว้ย ไปนอน" พูดจบเจ้าของบ้านก็ลุกขึ้นเดินเป๋ ๆ เข้าไปในบ้านก่อนใคร
"งั้นผมกลับก่อนนะครับคุณที ส่วนไอ้พวกนี้ก็ทิ้งไว้แบบนี่แหละ เดี๋ยวพรุ่งนี้เช้าค่อยเก็บ" ต้นกล้าลุกขึ้นบ้าง เพราะเขาก็เมามากเหมือนกัน
"ครับ กลับดี ๆ นะครับ แล้วเจอกัน" นทีลุกขึ้นและโบกไม้โบกมือให้ต้นกล้าที่เดินกลับบ้านของเขาไป
เมื่อไม่มีใครอยู่แล้ว นทีก็เดินเข้าไปในบ้าน เขาล้มตัวลงนอนที่โซฟา แต่เมื่อพลิกไปพลิกมาก็ไม่สาม
