ห้าปีผ่านพ้นไป เกาซื่อไท่จื่อกับจางเหนียงไท่จื่อเฟยได้ประสูติกาล หวางเย่ มีพระนามว่า ‘เกาหลง’ และ กงจู่ พระนามว่า ‘เกาฮุ้ย’ ส่วนเกาตี้หวางเย่กับเว่ยหนิงหวางเฟยได้ประสูติหวางเย่ มีพระนามว่า ‘เกาหลี่’ และ เกาหยางกงจู่กับมู่เฉินได้มี หวางเย่ พระนามว่า ‘มู่หมิง’
ต้าหวางได้พิชิตเมืองถึงสี่แคว้น สิบสองเมือง โดยการนำทัพของต้าหวาง ไท่จื่อ และต้าเจียนจวินอีกหลายคนที่ขยายดินแดนออกไปจากเหนือจรดใต้ เพื่อให้แคว้นได้เป็นปึกแผ่นยิ่งขึ้น เมืองที่ตีมาได้ พระองค์ส่งให้ขุนนางของแคว้นเกาเข้าไปปกครอง และถ้าเป็นแคว้นพระองค์ให้ไท่จื่อบัญชาการส่งขุนนางชั้นผู้หญิงที่เป็นขุนนางตงฉินเข้าไปปกครอง ถ้าเมืองใดฉ้อราษฎร์บังหลวงและถึงพระกรรณแล้วละก็ พระองค์จะให้นำตัวผู้นั้นมาเมืองหลวงและใช้ม้าแยกร่างประหารอย่างทุกข์ทรมานตกไปตามกันถึงเจ็ดชั่วโคตร ทำให้ขุนนางไม่กล้าที่จะฉ้อราษฎร์บังหลวงในรัชกาลของพระองค์ตลอดยาวนานถึงยี่สิบก
