66 ง้อ
“ฉันจะไม่ไปไหนทั้งนั้นจนกว่าจะได้ขอโทษเธอ” อิคารัสหลุบสายตาลงต่ำ มองไปที่หน้าท้องนูนนิดๆของหญิงสาว รู้สึกขอบคุณที่อย่างน้อยลูกก็ยังอยู่ ขอบคุณที่ฟ้ายังไม่พรากเขาไป “เด็กในท้องคือลูกของฉัน…”
อิคารัสเอ่ยออกไปด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ พยายามกลืนก้อนสะอึกครั้งแล้วครั้งเล่า นึกถึงช่วงเวลาที่เธอกับเขามีความสุขด้วยกัน ถึงแม้จะเป็นแค่ระยะเวลาสั้นๆ แต่ก็ตราตรึงอยู่ในใจผู้ชายคนนี้ไม่เคยลืม
หากวันนั้นเขายอมลดทิฐิของตัวเองแล้วหัดรับฟังคนอื่นมากขึ้น เรื่องราวทั้งหมดก็คงไม่ลงเอยแบบนี้ เขาคงได้ใช้ชีวิตกับบัวบูชาอย่างมีความสุข
“ไม่…เขาไม่ใช่ลูกคุณ เขาคือลูกของฉันเพียงคนเดียวเท่านั้น”
“ฉันไม่ยอมให้ลูกในท้องไม่มีพ่อหรอก ยังไงเขาก็เป็นลูกของฉัน”
“แต่คุณเคยบอกไม่ใช่หรอว่าถ้าฉันท้อง คุณจะฆ่าฉันกับลูกทิ้ง” บัวบูชาเชิดหน้าขึ้น ท้าทาย “เอาเลย ตอนนี้ฉันท้องแล้ว ฆ่าฉันกับลูกสิ!”
“ฉันทำไม่ลงหรอกบัวบูชา ฉ
