พ่ายรักสามีเก่า บทที่ 74
เช้ามืดวันต่อมาที่คอนโด..
ธันวาค่อยๆ ขยับตัว คิดว่าจะย่องออกไปแต่เช้าหน่อย เพราะต้องไปทำงานสืบของตัวเอง แต่พอเขาขยับตัวสายบัวที่นอนหลับอยู่ข้างๆ ก็พลิกตัวมากอดทับเขาไว้จนขยับไม่ได้
แกล้งหรือหลับจริงเนี่ย เขาจะแกะมือเธอออกแต่เธอก็กอดไว้แน่นเลย แถมยังส่งเสียงไม่ให้อีกฝ่ายกวนเวลานอน
เอาไงดีถ้าไม่ไปตอนนี้ไม่ทันแล้วนะ ถ้าเธอตื่นมีหวังบ่นหูชาแน่ เพราะเมื่อคืนเธอก็บ่นไปทีหนึ่งแล้วไม่อยากให้ไปทำงานนี้ ธันวาเลยต้องเอื้อมไปหยิบโทรศัพท์ที่วางอยู่ใกล้ตัวมาส่งข้อความบอกอามะลิซ้อนให้ไปแทนหน่อย
สายๆ ของวันนั้น..
วันนี้เธอยอมตื่นสาย เพราะอยากให้ชัวร์จริงๆ ว่าเขาจะไม่ไป ..ลืมตาขึ้นมาก็เห็นอีกฝ่ายมองตาเธออยู่
"ไหนบอกว่าจะไปแต่เช้าไง" หญิงสาวตื่นขึ้นมาแกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่อง
"ไม่รู้เรื่องจริงเหรอ"
"รู้อะไร"
"เล่นทับผมไว้ขนาดนี้จะลุกได้ยังไง"
"ฉันก็ตัวแค่นี้เองแล้วทำไมคุณไม
