บทที่ 103

1926 Words

ตอนพิเศษ 5 มกรา ก๊อกๆ "เข้ามา" "กาแฟค่ะ" แอดดด... วรรณาเอากาแฟเข้ามาให้มกราประตูยังไม่ปิดเพราะวางกาแฟเสร็จเธอก็จะออกไปแล้ว แต่เธอยังไม่ทันได้วางกาแฟลงกับโต๊ะทำงานเลยประตูห้องที่ยังไม่ปิดก็มีคนเปิดออกให้กว้างกว่าเดิมแล้วเดินเข้ามาข้างใน จังหวะนั้นเธอกำลังจะวางกาแฟแต่พอประตูห้องเปิดออกเลยเสียสมาธิหันกลับไปมองโดยอัตโนมัติ "นี่เธอ!" มกราก็มัวมองไปหน้าประตูเช่นกันว่าเป็นใครมารู้ตัวอีกทีก็รู้สึกร้อนๆ ต้นขา มองลงไปก็เห็นว่ากาแฟที่หกอยู่บนโต๊ะกำลังไหลลงมาถูกต้นขา "อุ๊ย ขอโทษค่ะ" วรรณาทำอะไรไม่ถูกใช้มือปัดออกให้ จนลืมไปเลยว่าตรงที่ปัดมันใกล้เป้ากางเกงของท่านมาก "เอ่อ.. ผมเข้ามาขัดจังหวะไหมครับ" มกรากำลังโมโห แต่พอมองไปเห็นว่ามีใครเดินตามลูกชายเข้ามาเขาเลยเปลี่ยนจากโมโหเป็นตกใจแทน ไม่ได้เจอผู้หญิงคนนี้มานานหลายปีแล้ว ไม่คิดว่าจะมาหาเขาที่นี่ "เมื่อกี้กาแฟถูกมือคุณด้วยไหม" จากที่จะตำหนิเขาก

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD