ตอนพิเศษ 17 มกรา🔞
เข้ามาในห้องถึงแม้เธอจะไม่พูดอะไรสักคำแต่มกราก็มองเห็นความเป็นกังวลในตัวเธออยู่
"บอกแล้วไงว่าไม่ต้องเก็บมาใส่ใจ"
"เรื่องทั้งหมดมันเกิดขึ้นเพราะหนูใช่ไหมคะ" เธอก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามันมาถึงขั้นนี้ได้ยังไง เมื่อเดือนที่แล้วเธอยังเป็นรองหัวหน้าวรรณาอยู่เลย มาเดือนนี้ทำไมทุกอย่างมันถึงเปลี่ยนไปมากมายขนาดนี้
"มันไม่ได้เกิดขึ้นเพราะคุณหรอก คุณยังไม่ได้ทำอะไรเลย"
มีสิ่งเดียวที่ยึดเหนี่ยวเธอไว้ก็คือท่านนี่แหละ แต่คนอื่นจะเข้าใจเธอเหมือนท่านไหม เพราะโลกใบนี้จะไม่แคร์ใครเลยก็ไม่ได้
"จะเก็บกระเป๋าตอนนี้หรือเก็บพรุ่งนี้ คิดว่าปลอบไปเธอก็คงไม่ดีขึ้นเลยหาเรื่องใหม่เพื่อมาเบี่ยงเบน
"เก็บกระเป๋าไปไหนคะ"
"กลับบ้านคุณไง"
"จะพากลับพรุ่งนี้เหรอคะ"
"ใช่"
"ขอบคุณมากนะคะ" และมันก็ได้ผลจากที่ใบหน้าเศร้าอยู่เมื่อครู่ก็เห็นมีรอยยิ้มจากใบหน้าของเธอ
วรรณาเลยขอไปอาบน้ำและเก็บกระเป๋าไว้เลยเ
