ปรัชญาเหมือนผี!!
เขาชอบทำตัวผลุบๆ โผล่ๆ มาแบบไม่ทันได้ตั้งตัว แล้วก็ชอบหายไปราวกับไม่มีตัวตนอยู่บนโลก
หลังจากวันเกิดเขาวันนั้น นี่ก็ครบเจ็ดวันแล้วที่เขาไม่เข้ามาป้วนเปี้ยนในชีวิตของเธอ เพลงตะวันไม่รู้ว่าเขากลับมาทำไม เขาทำตัวเหมือนจีบเธอเป็นงานอดิเรก เข้ามาจีบตอนว่าง พอไม่ว่างก็หายไปไม่เหลือแม้แต่เงา
เธอโตจนอายุสามสิบแล้ว ไม่ได้มีความอยากรู้อยากเห็นจนต้องกลับไปเป็นคู่นอนใครแบบนั้นอีก
ยอมรับว่าเขาเข้ามาจุดไฟในการเขียนนิยายให้เธอใหม่อีกครั้ง นับตั้งแต่วันนั้นสมองของนักเขียนสาวรู้สึกปลอดโปร่งเขียนนิยายเรื่องใหม่ได้ลื่นไหลมากขึ้น
‘Rrrrr~!’
โทรศัพท์มือถือที่วางอยู่ไกลตัวดังขึ้นมา คนตัวเล็กมักจะตัดขาดจากโลกภายนอกเวลาที่ต้องการสมาธิมหาศาล
เท้าเรียวก้าวไปหยิบโทรศัพท์ที่นอนอยู่บนแท่นชาร์ตขึ้นมาดู เธอไม่รู้จักเบอร์นี้ และไม่ได้สั่งของออนไลน์จึงไม่น่าจะใช่เบอร์ส่งของ
แก๊งคอลเซนเตอร์แน่ๆ
คิดไ
