CHAPTER 6 | สะสาง

1665 Words

ห้างสรรพสินค้า คนตัวเล็กถูกจูงแขนออกจากร้านทำผมในเวลาเกือบบ่ายสามโมง สภาพของเธออิดโรยจากการนั่งให้ช่างทำผมตัดและฟอกสีผมจนแทบไม่มีแรงไปไหนต่อ ผมเส้นเล็กที่เคยเป็นสีน้ำตาลเข้มถูกฟอกและย้อมเป็นสีควันบุหรี่ ยามที่ต้องแสงไฟจะสะท้อนเงาสีเทาจางๆ ออกมา คนที่ตื่นมาเห็นหัวตัวเองเปลี่ยนสีก็ถึงกับตะลึง และทำตัวไม่ถูก "โห ยังกะลูกฝรั่ง" จับปอยผมสีขาวของตนเองมาดูอย่างไม่ชิน "ก็เธอเป็นลูกฝรั่ง" เขาตอบอย่างไม่ใส่ใจคำพูดตื่นเต้นนั้น ก่อนจะพาไปที่ร้านแว่นสายตาต่อ สายตาของเธอปกติดี แต่สิ่งที่เขาซื้อให้นั่นคือคอนแทคเลนส์สีม่วงพาสเทลแบบรายเดือน "อื้อ! สีสะดิ้งมาก หนูไม่ชอบ" "สะดิ้ง? หึ สะดิ้งเข้าไว้ คนอื่นจะได้ไม่ใส่ใจว่าเธอตาสีอะไรกันแน่" เพราะใส่คอนแทคเลนส์ตลอดเวลา นอกจากจะช่วยปกปิดสีดวงตา ที่แท้จริง ยังทำให้คนภายนอกไม่สงสัยกับเชื้อชาติของเธอ คอนแทคเลนส์สีม่วงถูกใส่ออกมาจากในร้าน พนักงานสอนทั้งวิธี

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD