CHAPTER 17 | รอเวลา

1308 Words

ไม่มีนิยามใดบรรยายได้ดีไปกว่า 'ตัวติดกันเป็นตังเม' วีนัสที่เปลี่ยนชุดครุยออกเหลือเพียงเดรสลายดอกไม้เข้ารูปสีเขาน้ำเงินกับรองเท้าผ้าใบแบรนด์ญี่ปุ่นสีขาว ใช้โอกาสตามเกาะแขนของมาเฟียหนุ่มตั้งแต่เจอกัน ชายหนุ่มให้วิลเลียมกับเจสสิก้ากลับไปทำอาหารที่พอทำได้ก่อนที่บ้าน ส่วนเขาก็พาเธอไปที่ซูเปอร์มาร์เก็ตใกล้บ้าน "คุณคีย์ไม่มาเหรอคะ" "ถามหามันทำไม?" ขมวดคิ้วไม่พอใจขึ้นมา เวลาอยู่ห่างกันก็งอแงให้เขามาหา แต่พอเขามาหาก็กลับไปถามหาคนอื่น "แค่เห็นว่าปกติตัวติดกัน" อ้อมแอ้มตอบออกมา แล้วเกยคางมนที่ท่อนแขนแกร่งอย่างขอความเอ็นดู "ให้อยู่ฮ่องกงทำงานแทนฉัน" ตั้งใจจะอยู่ที่นี่สักอาทิตย์ พาเธอชมเมืองต่างๆ เก็บเป็นความทรงจำก่อนกลับ "พรุ่งนี้อยากไปไหน?" "ไปได้ทุกที่เหรอคะ" เอียงคอถามอย่างเขาเพื่อความแน่ใจ "ทุกที่" "ไปคอตส์โวลด์ (Cotswold) ได้ไหมคะ" "สี่วันสามคืนพอไหม?" ร่างบอบบางพยักหน้าตกลง กอดแขนเ

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD