อาการเจ็ตแล็กไม่ใช่เรื่องรับมือได้ง่าย
เวลาเจ็ดโมงเช้าของที่นี่ในตอนนี้ น่าจะเข้าใกล้เที่ยงคืนตามเวลาอังกฤษ มาร์ตินนั่งกอดอกมองคนตัวเล็กยืนสัปหงกอยู่หน้าเครื่องชงกาแฟภายในครัว
เมื่อเช้ามืดเธอถูกเขาก่อกวนจนตื่นแต่เช้า และไม่สามารถข่มตานอนได้อีก แต่ตอนนี้กลับรู้สึกง่วงเพราะเป็นเวลานอนของตนเอง
“ง่วงก็กลับขึ้นไปนอน ค่อยไปวันหลัง” คนนั่งทานมื้อเช้าอยู่ที่โต๊ะอาหารด้านหลังเอ่ยขึ้น จนทำให้เธอสะดุ้งตื่น “ยืนหลับ? เป็นม้าเหรอ?”
“วีไม่ได้ง่วงขนาดนั้น” ปฏิเสธข้อกล่าวหาของเขาเสียงงัวเงีย
กาแฟดำถูกนำมาวางบนโต๊ะ ไม่ลืมที่จะหยิบช้อนมาคนไล่ความร้อนออกจากเครื่องดื่มสีดำเงาระหว่างพูดคุยไปด้วย
“ตาเธอจะเป็นถั่วพิสตาชิโออยู่แล้วนะ”
“วีแค่ยังปรับเวลานอนไม่ได้ อย่าบูลลี่สิคะ”
แสร้งเบะปากทำท่าจะร้องไห้ แต่สุดท้ายก็ยกมือขึ้นปิดปากหาว
“กาแฟค่ะ”
ผลักถ้วยกาแฟที่คนไล่ความร้อนเสร็จให้ช้าๆ จากนั้นจึงหยิบถ้วยชา
