ระบบแฝด 7 | เราสอง...สามคน

“มะ ไม่! อื้อ~!!” ทันทีที่ปฏิเสธ ปากร้อนของวิคเตอร์ก็พลันจู่โจมฉวยเอาริมฝีปากนุ่มนิ่มไปครอบครอง คนตัวเล็กออกแรงผลักไสดันแผ่นอกกว้างในพ้นตัว ทว่ามือที่กำลังบีบล็อกท้ายทอยของเธอนั้นแน่นมาก อีกทั้งกลิ่นยาสีฟันกับกลิ่นควันออกมาจากลมหายใจของอีกฝ่ายมอมเมาให้เธอหยุดดิ้น มือที่ขยุ้มเสื้อเชิ้ตเขาเอาไว้เต็มแรงๆ ค่อยเปลี่ยนเป็นการวางประกบแผ่วเบา ลูบไล้แผ่นหลังตามอารมณ์ที่ถูกป้อนเข้าหา วิคเตอร์ขยับออกให้เธอได้หายใจ ก่อนที่จะประกบเข้ามาใหม่และคราวนี้คามิไม่ได้ขัดขืน รสจูบครั้งที่สองราวกับเขากำลังแสดงออกถึงตัวตนของตนเอง เขาแตกต่างจากวินซ์ แม้ภายนอกจะเหมือนกันขนาดไหน แต่นิสัยที่ซุกซ่อนข้างในต่างกันโดยสิ้นเชิง คามิมั่นใจว่าครั้งหน้าถ้าเราเจอกัน เธอจะแยกพวกเขาได้ “อ๊ะ...” เสียงหวานครางประท้วงด้วยความเจ็บ เมื่อถูกคมเขี้ยวกัดริมฝีปากล่างปิดท้ายก่อนผละออก มือที่จับท้ายทอยเปลี่ยนมาบีบปลายคางของนักศึกษาสาวให้เชิดหน้าคุยกับตนเองแทน “ลองให้รู้พร้อมกันทีเดียวเลยดีไหม” “อึก...” “ฉันรู้ว่าเธออยากรู้อยากลอง” ปลายนิ้วโป้งเกลี่ยเลือดจากปากล่างของคนตัวเล็กกว่าออกแล้วโน้มใบหน้าเข้ามาใหม่ คราวนี้เขาหยุดค้างเอาไว้ทิ้งระยะห่างแค่คืบ คนอายุมากกว่าจงใจใช้สายตาท้าทายความต้องการนักศึกษาสาว ไม่ทันได้กล่าวอะไรออกมา คามิก็เป็นฝ่ายเขย่งตัวจูบเขา ก่อนจะถูกร่างสูงรวบตัวขึ้นไปนั่งบนตักประโคมจูบหนักหน่วงยิ่งกว่าเดิม ให้ตาย...คืนนี้เธอจะจบที่ตรงไหน ××× ภายในห้องสูทหรูชั้นสามสิบ นักศึกษาสาวกำลังนั่งบนโซฟาของห้องนั่งเล่นด้วยหน้าบึ้งตึง คามิก้มยกมือปิดหน้าตนเองด้วยความอับอาย เธออยากหนีกลับบ้าน ไม่ใช่เพราะกลัวหรือไม่ชอบสองคนนี้ แต่เพราะสายตาของพนักงานหน้าฟรอนต์โรงแรมเมื่อกี้นี้ต่างหาก ในตอนที่ถูกวิคเตอร์ลากเข้าไปเช็กอินกับทางโรงแรมพร้อมกันสามคน พนักงานพวกนั้นมองหน้าเธอราวกับผู้หญิงใจแตก ป้องปากนินทากันด้วยความสนุกสนานจนเธอรู้สึกอับอาย “หยุดทำหน้ากระซิกๆ แบบนั้นสักที เธอเป็นคนบอกว่าเลือกโรงแรมเองนะ -_-^” วิคเตอร์ชวนทะเลาะอีกแล้ว แถมยังเอาบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบต่อหน้าอีก “คามิแพ้บุหรี่” เธอโกหก... แค่อยากขัดความสุขของเขาโทษฐานชอบกวนประสาทเท่านั้น เธอแสร้งทำสีหน้าจริงจังพลางเบ้ปากแสดงความรังเกียจคนสูบบุหรี่ตรงหน้า คนที่ได้ฟังเช่นนั้นทำอะไรไม่ได้นอกจากดับบุหรี่ที่เพิ่งจุดไฟไปเสี้ยววินาที ตามด้วยการสบถคำหยาบออกมา “แม่งเอ๊ย!” ตอนนี้เขาหัวเสียกับความเรื่องมากของเธอสุดๆ จึงเปลี่ยนจากการสูบบุหรี่เป็นกระดกเบียร์กระป๋องที่ซื้อติดมือเข้ามาแทน แบร่~! หญิงสาวเลิกสนใจวิคเตอร์ เปลี่ยนเป็นการมองหาพี่ชายฝาแฝดของเขาแทน นอกจากเบียร์กระป๋องที่ซื้อเข้ามายังมีขนมขบเคี้ยวหลายอย่าง ซึ่งวินซ์อาสาเอาไปใส่จานให้ ร่างเล็กในชุดเดรสสีชมพูน่ารักเดินสะบัดก้นเข้าไปหาคนที่ชอบในครัว ยืนมองคนที่อยู่หน้าเตากำลังเท้าเอวมองกระทะด้วยสีหน้าจริงจังด้วยความชื่นชม นอกจากเขาจะจัดจานขนมหลายอย่างได้ดูน่ากินมาก ยังใจดีทอดเฟรนช์ฟรายส์ให้อีก นิสัยดีต่างจากคนน้องลิบลับ “คามิเข้ามาทำไม หนีไอ้วิคเตอร์มาเหรอ” วินซ์ที่หันมาเจอเอ่ยทักอย่างรู้ทัน พร้อมขยับเก้าอี้ให้เธอนั่งห่างระยะน้ำมันในกระทะ “ใช่ วิคเตอร์ชอบกวนประสาท” ริมฝีปากจิ้มลิ้มตอบพร้อมกับยกมือมาเท้าคางมองของทอดบนโต๊ะ “ไม่มีความเป็นสุภาพบุรุษเลย” “ขนาดนั้นเลยเหรอ ทั้งที่จูบกับมันมาตลอดทางน่ะนะ?” รอยยิ้มกรุ้มกริ่มคล้ายกำลังล้อเลียนเผยออกมา นี่เขาไม่รู้สึกแปลกๆ บ้างเลยหรือไงที่ไม่กี่นาทีก่อนหน้าถูกเธอสารภาพว่าชอบ แต่แป๊บเดียวก็ไปจูบกับน้องชายของเขา เพราะขนาดเป็นเธอเองยังรู้สึกบาปในใจอยู่เลย “ขนาดนั้นแหละ เขาเหมือนวินซ์ซังแค่หน้าจริงๆ นิสัยไม่ได้เรื่องเลย” “หึ ถ้ายอมให้มันก่อน มันก็เลิกกวนตีนเองแหละ” คนฟังคนอื่นนินทาน้องชายตนเองอธิบายอย่างไม่คิดมาก คามิคิดว่าทั้งคู่คงสนิทกันมาก เนื่องจากคนตัวสูงพูดอย่างคนรู้จักน้องชายตนเองดี นี่อาจเป็นหนึ่งในเหตุผลที่วินซ์ไม่คิดเล็กคิดน้อยเรื่องที่เธอจูบกับวิคเตอร์...ก่อนเขา ใช่! คามิควรจะได้จูบกับวินซ์ก่อนวิคเตอร์ คนตัวเล็กนึกขึ้นมาได้ก็แอบเจ็บใจตนเอง แต่ช่างเหอะ ยังไงจูบแรกของคามิก็ไม่ใช่ทั้งคู่ แต่เป็นคุโระจัง หมาพันธุ์ชิบะขนสีดำปุกปุยที่บ้านต่างหาก! เตาไฟฟ้าถูกปิดลงเรียบร้อย จากนั้นวินซ์จึงใช้มือหยิบเฟรนช์ฟรายส์ที่เพิ่งทอดเสร็จป้อนเธอหนึ่งชิ้น ปากจิ้มลิ้มเผยออ้ารับมันมาเคี้ยวอย่างเอร็ดอร่อยทั้งที่ใบหน้ายังแสดงออกว่าหงุดหงิดแฝดคนน้องของเขาไม่หาย “ไม่เอาอะ ทำไมคามิต้องยอมก่อน” คนหัวรั้นตอบกลับอย่างไม่ยอมแพ้ หยิบเฟรนช์ฟรายส์มาถือในมือรอกินอีกคำ “สุมหัวนินทา?” เฮือก! เสียงทุ้มจากด้านหลังทำเอาเธอสะดุ้งตกใจขนมแทบหลุดมือ แต่วินซ์กลับหัวเราะออกมาเบาๆ เท่านั้น คราวก่อนก็เบรกฉุกเฉินจนเธอหน้าเกือบคว่ำ คราวนี้ก็หลอกให้เธอนินทาน้องชายตัวเองให้ฟัง ไม่รู้เขาเป็นคนแบบไหนกันแน่ “คามิไม่ได้พูด ฮื่อ~! อย่าแย่งของกิน” เธอลอยหน้าลอยตาปฏิเสธ กำลังจะส่งมันฝรั่งทอดในมือเข้าปากตนเอง วิคเตอร์กลับโน้มตัวลงมาล็อกข้อมือเล็กให้เปลี่ยนทิศทางจากปากเธอเป็นปากเขาแทน “เค็มฉิบหาย มึงใส่เกลือเยอะเหรอวินซ์” “ไม่ได้ใส่” “งั้นก็เค็มมือยัยนี่แหละ! ฮ่าๆๆ” “ไม่ใช่! คะ คามิล้างมือแล้ว” คนถูกแกล้งเลิ่กลั่ก กำหมัดแน่นเตรียมพุ่งตัวเข้าหาคนชอบแกล้ง แต่กลับถูกพี่ชายฝาแฝดของเขาคว้าเอวเอาไว้ “มึงบ่นว่าหิวไม่ใช่เหรอ? หิวก็นั่งแดกให้หมด กูจะไปอาบน้ำ” คนเป็นพี่พูดกับน้องด้วยน้ำเสียงราบเรียบ จากนั้นจึงกดหน้าลงมาหาคนที่สูงเสมออกตนเอง “อาบน้ำด้วยกันไหมคามิจัง~” เขาเรียกเธอเหมือนหมา มันเป็นน้ำเสียงเดียวกันกับเวลาที่คามิคุยกับคุโระจัง หมาที่บ้านไม่มีผิด อยากกัดฟันปฏิเสธให้สมกับฐานะทางสังคมของตระกูล ทว่าใจหนึ่งก็อยากเห็นกล้ามแน่นๆ ใต้เสื้อเชิ้ตของเขา “อือ...” “อาบด้วย -_-” นั่นไง! “อ่างที่นี่เล็ก” คนเป็นพี่บอกน้องชายเสียงแข็ง แต่นอกจากวิคเตอร์จะไม่ฟังคำทัดทานของคนเกิดก่อนสามนาที ยังเป็นฝ่ายถอดเสื้อเชิ้ตสีดำตนเองพาดบนเก้าอี้ก่อนคนแรก โอ้...มาย...ก็อด แข้งขาของเธอเกือบอ่อนปวกเปียกลื่นไปนั่งกองกับพื้น มัดกล้ามเนื้อคนตรงหน้าผ่านการออกกำลังกายมาเป็นอย่างดี เจ้าก้อนขนมปังหกลูกฟูชวนจับชวนลูบเป็นที่สุด ยิ่งกว่านั้นคือรอยสักปีกเดวิล (Devil) เหนือขอบกางเกงปกปิดส่วนล่างเอาไว้ให้ลุ้นรอชมต่อ แล้ววินซ์มีแบบนี้หรือเปล่า... เสียงในหัวของนักศึกษาสั่งให้มือที่อยู่ใกล้คนตัวสูงเลิกชายเสื้อเชิ้ตอีกฝ่ายขึ้น คนไม่ทันได้ตั้งตัวรีบคว้ามือเล็กเอาไว้แน่น วินซ์เงยหน้าสบตากับสาวที่เพิ่งเจอกันในร้านเหล้าด้วยสีหน้าตกตะลึง “ว้าย!! คามิขอโทษค่ะ! ขอโทษค่ะ!” เธอก้มหัวปลกๆ ขออภัยที่ลวนลามอีกฝ่ายโดยไม่รู้ตัว อยากกระโดดลงจากระเบียงตอนนี้เลย เธอแพ้เสียงในหัวอีกแล้ว T^T “ผมถอดให้ดูก็ได้” “มะ ไม่ต้อง...” ปากเธอขยับช้ากว่ามือเขา วินซ์ปลดกระดุมตนเองอย่างรวดเร็ว ก่อนจะถอดมันไปพาดบนพนักเก้าอี้อีกตัว คามิรู้สึกว่าใบหน้าตนเองเห่อร้อนยิ่งกว่าตอนดื่มแอลกอฮอล์ ทั้งคู่เป็นแฝดที่ไม่ได้เหมือนกันเฉพาะใบหน้า ทว่ากล้ามเนื้อใต้ร่มผ้ากลับเหมือนกันจนอยากจับทั้งสองประกบเข้าหากันเปรียบเทียบ จะต่างกันก็แค่รอยสักรูปปีกบนเนินชายอีกฝ่าย ที่ไม่ใช่ปีกเดวิลแต่เป็นแองเจิล (Angel) แค่คิดภาพตนเองตอนคุกเข่าตรงกลางทั้งคู่ แล้วเห็นรอยสักพวกนี้ในระดับสายตาก็เสียวไปถึงท้องน้อย “ยืนจินตนาการน้ำลายไหลอยู่ได้ น่าเกลียด -_-” “วิคเตอร์!” “เรียกชื่อฉันก่อน แปลว่าอยากถูกฉันอุ้ม?” ร่างสูงปรี่เข้ามาจับเธอขึ้นพาดบ่า เดินดุ่มๆ ผ่านห้องนอนคิงไซซ์ไปยังห้องน้ำด้านในสุด วิคเตอร์วางร่างบอบบางลงบนเคาน์เตอร์อ่างล้างหน้า ซึ่งเป็นจังหวะที่วินซ์เดินตามเข้ามาแล้วรั้งท้ายทอยนักศึกษาสาวเข้าไปจูบ “อื้อ~!”