"เข้าไป อย่าตุกติกถ้าไม่อยากตาย" ยุทธนาเปิดประตูรถกระบะของตนฝั่งซ้าย แล้วผลักนาวเข้าไป มีดจ่อหน้าข่มขู่ด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบน่ากลัว ก่อนจะรีบวิ่งอ้อมมาเปิดประตูฝั่งคนขับ แล้วเคลื่อนรถออกไปทันที เขาขับรถเข้าไปในตรอกซอกซอย หลีกเลี่ยงถนนเส้นหลัก
"น้ายุทอย่าทำอะไรนาวเลยนะ น้ายุทอยากได้เงินเท่าไหร่ นาวโอนให้เดี๋ยวนี้เลย แต่น้ายุทปล่อยนาวไปเถอะ" นาวพยายามทำใจดีสู้เสือ เอ่ยออกไปอย่างกล้าๆ กลัวๆ พูดโน้มน้าวให้ยุทธนาปล่อยตัวเธอไป พร้อมทั้งกวาดสายตามองสำรวจสองข้างทางอันมืดมิด เธอมองเห็นเพียงแสงไฟที่สาดส่องลงมาจากตัวอาคารบ้านเรือนที่ริบหรี่ เหมือนตัวเธอตอนนี้ที่มีเพียงความหวังอันริบหรี่ที่จะหลุดพ้นไปจากเงื้อมมือชายโฉดชั่วคนนี้
"มันสายไปแล้ว ตอนน้าขอนาวดีๆ นาวอยากไม่ให้ ตอนนี้น้าก็ไม่ได้ต้องการแค่เงินแล้วด้วยสิ" ยุทธนามองสำรวจดวงหน้างามเลื่อนไล้ลงมาตามเรือนกายขาวด้วยสายตาหื่นกระหาย แล้วโทรศัพท์ของนา
