"พี่ตุลย์เป็นอะไร" จากที่นั่งหน้าบึ้งตึงมาตลอดทางตั้งแต่ออกจากคอนโดมิเนียม เพราะยังงอนที่เขาไม่ให้ดื่มเครื่องดื่มผสมแอลกอฮอล์ที่งานปาร์ตี้วันเกิดเมื่อคืน แต่พอตุลย์เลี้ยวรถเข้าโรงพยาบาลวิเวียนก็หันมาถามหน้าตาตื่นสายตาฉายแววความเป็นห่วงอย่างชัดเจน
"พี่ไม่ได้เป็นอะไร" ตุลย์จอดรถก่อนจะเอ่ยตอบคนข้างกายที่มีสีหน้าตื่นตระหนกราวกับว่าเขาเจ็บหนักหรือป่วยหนักจนเขาอดยิ้มขำไม่ได้
"อ้าว ไม่ได้เป็นอะไรแล้วมาโรงพยาบาลทำไม หรือมาหาพี่เขม แต่เมื่อคืนพี่เขมบอกว่าหยุดนี่นา"
"พี่ไม่ได้เป็นอะไร และไม่ได้มาหาไอ้หมอ แต่พี่พาวิมาหาหมอต่างหาก"
"พาวิมาหาหมอ? วิไม่ได้เป็นอะไรซะหน่อย พี่ตุลย์พาวิมาหาหมอทำไม"
"พี่คิดว่าวิท้อง"
"ท้อง!!"
"ใช่ พี่คิดว่าวิท้อง วิไม่กินเผ็ด แต่เมื่อวานวิกินเผ็ดมากรู้ตัวบ้างไหม แล้วยังจะผลไม้ดองพวกนั้นอีก"
"แต่เมื่อวานวิมีเมนส์..." วิเวียนนิ่งคิด เมื่อวานเธอมีประจำเดือน แต่เช้านี้ต
