แสงตะวันสาดส่องผ่านหน้าต่างเข้ามายังภายในห้อง ในขณะที่คนตัวโตยังคงนอนหลับใหลอย่างสงบสุข ในขณะที่ด้านข้างนั้นมีคนตัวเล็กนั่งอยู่ข้างๆ ชำเลืองดูอาการของผู้ที่ยังอยู่ในนิทรา ก่อนจะขยับลุกขึ้นไปนอนคว่ำทาบทับอยู่บนกายแกร่ง
"ตื่นแล้วเหรอครับ" ฟลินต์รู้สึกตัวตื่นเมื่อคนตัวเล็กขึ้นมานอนทาบทับอยู่บนตัวของเขา ใบหน้าเล็กซบกับอกกว้างแนบแน่น อ้อมแขนแข็งแรงโอบกอดไว้
"ตื่นแล้ว" พาฝันตอบ ก่อนจะใช้คางเกยไว้บนอก สบสายตาคมแล้วระบายยิ้มสดใส
"ตื่นแล้วก็ไปอาบน้ำครับ วันนี้คุณหนูต้องไปถ่ายรูปกับคุณพ่อคุณแม่ ป่านนี้ช่างคงมาแต่งหน้าทำผมให้คุณแม่ของคุณหนูแล้ว"
"พาฝันอยากถ่ายพรีเวดดิ้งกับฟลินต์" พาฝันหยัดตัวขึ้นกลายเป็นนั่งอยู่บนหน้าท้องแกร่ง รอฟังคำตอบจากคนตัวโต
"คุณหนูยังเด็กอยู่ ยังถ่ายพรีเวดดิ้งไม่ได้ครับ" ฟลินต์ยิ้มขำเอ็นดูกับคำพูดไร้เดียงสาของเจ้านายตัวน้อย ปลายนิ้วแข็งแรงเกลี่ยปอยผมที่ตกลงมาบดบังใบหน้าจิ
