บทที่ 14

1268 Words

ฝ่ามือเรียวยกขึ้นมากำลังจะตบคนที่บังอาจขโมยจูบเธออีกครั้งแล้ว แต่ก็ถูกอีกฝ่ายหยุดยั้งไว้ เพราะถ้าเธอตบมีหวังแผนพังแน่ "กรี๊ดดด!!" ซัมเมอร์ตั้งสติได้ก็กรีดร้องออกมาก่อนจะรีบวิ่งไปทางอื่น "อกอีแป้นจะแตก" คุณหญิงคุณนายจะพูดมากกว่านั้นก็ไม่ได้เพราะนั่นคือลูกชายของคุณตะวันฉาย "เดี๋ยวฉันจะให้คนพาพวกคุณไปเดินทัวร์ต่อนะคะ ตอนนี้ฉันต้องไปทำธุระก่อน" "เชิญเลยค่ะคุณตะวันฉาย" ทุกคนเห็นพ้องต้องกันว่าต้องไปจัดการเรื่องอื้อฉาวให้เรียบร้อย "ตามแม่มาที่ห้องรับรองแขก" ตะวันฉายหันไปสั่งลูกชายและข้าวปุ้นแล้วเดินนำหน้าไปทางห้องรับรองแขกที่อยู่ชั้นล่างของโรงแรม ข้าวปุ้นเหลือบมองดูเขาก่อนจะเดินกระแทกเท้าตามท่านไป "ทำบ้าอะไรลงไปวะเรา" อัคคีพ่นลมหายใจออกมา ตกใจกับสิ่งที่ตัวเองทำลงไปเหมือนกันแหละ ในห้องรับรองแขก.. "แม่คิดว่าเราสองคนควรจะทำให้ถูกประเพณีได้แล้ว" "อะไรนะครับ??//อะไรนะคะ?" ทั้งสองพูดขึ้นมาพร้

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD