ไม่นานเอกสารที่ขอไปก็ถูกส่งขึ้นมาที่ชั้นผู้บริหาร
ก๊อกๆ "บอสคะเอกสารที่ขอไปได้แล้วค่ะ"
"เอามาให้ผมเลย" ชายหนุ่มวางงานที่กำลังทำอยู่ เพื่อจะดูให้หายสงสัย เขาเปิดดูเอกสารของคนที่ชื่อน้ำแข็งก็ไม่มีอะไรผิดปกตินี่ ชื่อพ่อชื่อแม่ก็ไม่ค่อยคุ้น หรือว่าเราคิดมากไปเอง คงเป็นคนที่คล้ายกัน
เที่ยงของวันนั้น..
"คุณลัลน์อยู่ในครัวไหม"
"คุณลัลน์ออกไปกับผู้ช่วยแล้วนี่คะ"
"ไปไหน"
"เห็นบอกจะออกไปหาอะไรทานกันด้านนอกค่ะ"
เธอไม่รับนัดทานข้าวเขาเลยกลับมาทำงานต่อ โดยสั่งให้เลขาหาอะไรขึ้นมาให้ทานข้างบน
เย็นวันนั้นที่บ้าน..
"ทำไมไม่รอกลับบ้านพร้อมกัน" กลับมาก็เห็นว่าเธอมาถึงบ้านแล้ว
"ไม่อยากรบกวนค่ะ เผื่อคุณมีนัดที่อื่นต่อ"
"ผมไม่ค่อยมีนัดต่อที่ไหนหรอก ถ้าจะคุยงานก็คุยกันที่โรงแรม" เขาคิดว่าเธอควรจะรู้เรื่องของเขาไว้บ้าง
"หรือคะ"
ชายหนุ่มที่กำลังถอดเสื้อหันกลับมามองเพราะคำพูดเธอเหมือนเป็นคำประชดมากกว่
