วันต่อมา..
วันนี้ใยไหมกับลูกสะใภ้มาถวายเพลที่วัด แต่ก่อนก็ไม่ค่อยได้มาทำแบบนี้หรอกแต่ตอนนี้ลูกเข้าวัดแล้วเลยต้องมา
"นอนวัดเป็นยังไงบ้างลูก"
"ไม่ค่อยชินครับ" เขาก็แอบมองดูหน้าภรรยาบ้างแต่จะให้มองโจ่งแจ้งก็ไม่ได้เพราะอยู่ในศีลในธรรมแล้ว
"เดี๋ยวก็ชินเอง"
"ครับ"
"มีอะไรจะคุยกับพี่เค้าไหมลูก" นางเห็นว่าลูกสะใภ้เอาแต่นั่งเงียบ
"ไม่มีค่ะ"
หลังจากที่พูดคุยกันไปได้พักหนึ่งทั้งแม่ย่ากับลูกสะใภ้ก็กลับก่อน เพราะจะอยู่วัดนานก็ดูไม่งาม
หลังจากเธอไปแล้วเขาก็ต้องกลับมาท่องบทสวดอีก ตอนนี้บทสวดไม่ได้อยู่ในหัวเลย
วันต่อมา.. นี่ขนาดยังไม่บวชนะวันเวลาเดินช้าซะเหลือเกิน
ช่วงเพลวันนี้น้ำแข็งไม่ได้มากับแม่ นาคเอาแต่มองหาว่าทำไมเธอถึงยังไม่เดินเข้ามาในศาลาอีก
"หนูน้ำแข็งไปโรงพยาบาล"
"เธอไปทำไมครับ"
"คุณหมอนัดตรวจ"
"ไปคนเดียวเหรอครับ"
"แม่ว่าจะไปด้วยแล้วแต่หนูน้ำแข็งให้แม่มาวัด"
"ทำไมแม่ไม่ไปเป็นเพ
