“เห็นไหม ฉันบอกแกแล้ว ว่าข้างบ้านน่ะมีคนหล่อมาอยู่ แกก็ไม่เชื่อ แล้วนี่คิดยังไงอยู่ๆ ถึงอยากชวนฉันหาทางไปเจอเขา อย่าบอกนะว่าแกแอบปิ๊งเขา”
“จะบ้าเหรอ! ฉันไม่ได้บ้าผู้ชายเหมือนแกนะยายศรี”
“เอ้า…จะไปรู้เหรอ เกิดอีตาคุณชายทำอะไรให้แกไม่ถูกใจ”
คำพูดสองแง่สามง่าม แถมยังส่งประกายตาล้อเลียนวิบวับมาให้ทำเอาอารญานึกหมั่นไส้ วาดมือไปหยิกท้องแขนของอีกฝ่าย เรียกเสียงสูดปากครางน้อยๆ
“ฉันกำลังสงสัยว่ามีคนส่งผู้ชายคนนั้นมาสอดแนมฉัน”
น้ำเสียงจริงจัง และท่าทางเครียดๆ เบรกความทะเล้นของสาวแสบได้อยู่หมัด ศรีจิตตรายกมือขึ้นลูบปลายคางอย่างใช้ความคิด ก่อนตาจะสว่างวาบ
“คิดแผนออกแล้ว!”
“ว่ามา”
“พรุ่งนี้เราตื่นแต่เช้าไปวิ่งออกกำลังกายกัน” คนหอบเสื้อผ้ามานอนเป็นเพื่อนเจ้าบ้านในวันเสาร์ เพราะหลานไปนอนบ้านพ่อ เอ่ยเสนอไอเดียด้วยท่าทางดี๊ด๊าจนน่าหมั่นไส้
“หา!”
อารญาทำหน้างงๆ
“เอ้า…ก็ไปวิ่งออกกำลังกายไง
