“ฉันไม่ได้หลบหน้าคุณ”
เธอสวนกลับเสียงขึ้นจมูก พลางดิ้นอึกอัก
“ทำแบบนี้เขาเรียกว่าหลบ”
เจ้าของแววตาดุๆ ย้ำอย่างชัดถ้อยชัดคำ ครั้นเธอจะขัดขืนเขาก็กระชับวงแขนแกร่งให้มากยิ่งขึ้น แล้วก้มลงมาหาจนปลายจมูกคมสันแทบจรดปลายจมูกรั้น
“ฉันไม่ได้…”
อารญาเอ่ยปฏิเสธได้เพียงเท่านั้น ปากหยักก็โฉบลงมาผนึกปากอิ่ม ทำเอาคนถูกจู่โจมถึงกับตาโต ตัวแข็งทื่อ กว่าจะได้สติก็ตอนที่ปากหยักขบเม้มปากอิ่มอย่างเย้าแหย่แกมล่อลวง
ครั้นเธอตั้งท่าจะดิ้นรนขัดขืน และเบี่ยงหน้าหลบเลี่ยง มือใหญ่ก็จับล็อกคางมนเอาไว้ พร้อมกันนั้นปลายลิ้นสากก็แทรกเข้ามาในอุ้งปากนุ่มนิ่มอย่างมีชั้นเชิง จากนั้นก็เกี่ยวกระหวัดดูดดึงลิ้นน้อย บ้างบดขยี้อย่างดุดันระคนตะกละตะกลาม จนเธอหลงเพริด อารมณ์เตลิดสุดกู่ กระทั่งเสียงรถดังแว่วเข้าหู สติที่หลุดลอยไปเพราะถูกล่อลวงด้วยสัมผัสช่ำชองหวามใจจึงกลับมาอีกครั้ง มือสั่นเทาดันร่างใหญ่ให้ถอยห่าง
“พี
